Ձմեռային ճամբարի երրորդ օրվա ամփոփում 🌨

Այս օրը երերկվա նման շատ հետաքրքիր անցավ։

Մենք երեկվա նման առավոտյան երևի 10։30 նստեցինք տրանսպորտ և ուղևորվեցինք դեպի Սևաբերդ։

Այնտեղ հասնելով, վերցրեցինք մեր սահնակները և բարձրացանք դեպի վեր։ Բարձրանալուց ոտքերը խորտակվում էին ձյան մեջ և որոշ տեղերում այն հասնում էր մինչև ծունկը։

Բարձրացանք, տեղավորեցինք մի տեղ պայուսակները և սահնակներով սկսեցինք իջնել։ Այստեղ` Ջրվեժի արգելոցի համեմատ ավելի մեծ էր դիքը և ավելի արագ էինք շարժվում։ Շատ զվարճալի էր։ Մեզ երկու֊երկու կամ մեկ֊մեկ էին նստացնում և մեզ բրդում էին, ինչից հետո մենք արագ սղում էինք։

Վերջում կերանք և հետ գնացինք ավտոբուսի մոտ։ Դրանից առաջ մոտիկ տաղավարում նստեցինք և մեր կոշիկների և գուլպաների միջի ձյունը թափ տվեցինք, հետո մտանք տրանսպորտ և հետ գնացինք դպրոց։

Ձմեռային ճամբարի երկրորդ օրվա ամփոփում 🛷

Այսօր շա՜տ զվարճալի և հետաքրքիր օր էր։

Առավոտը բոլորը գնացել էին ընդհանուր պարապմունքի, որից հետո` մինչև մոտավորապես 10։30 մենք պատրաստվում էինք ճամփորդությանը դեպի Ջրվեժի արգելոց։

Ճանապարհին ես և իմ ընկերները խաղեր խաղացինք և այդպես զվարճանում էինք ամբողջ ճանապարհի ընթացքում։

Երբ հասանք, հանեցինք երկու տեսակի սահնակները, որոնց հետ բարձրացանք դիքով` դեպի վեր։ Այնտեղ տեղավորեցինք պայուսակները և սկսեցինք սահել։ Բոլորը հերթով սահում էին և միմյանց օգնում էինք` հրելով։ Նաև մի քիչ ձնագնդիկ խաղացինք։

Հետո կերանք և հասավ գնալու ժամանակը։ Բոլորս նստեցինք տրանսպորտի մեջ և հետ գնացինք դպրոց։ Այդ ժամանակ դասերը արդեն վերջացել էին։

Սևաբերդի մասին տեղեկություններ

Սևաբերդ գյուղն այսօր, ըստ մարզպետարանի տվյալների, ունի 265 բնակիչ:

Գյուղը գտնվում է Գեղամա լեռնաշղթայի արևմտյան լանջին, Աբովյան քաղաքից 20 կմ հյուսիս-արևելք:

Բնակչությունը հիմնականում 1915թ. Արևմտյան Հայաստանից բռնագաղթված հայեր են` Մշո, Էրզրումի, Ալաշկերտի գավառներից: Նախկինում գյուղում բնակվել են թաթարներ, այսօրվա բառապաշարով՝ ադրբեջանցի, և այն կոչվել է եղել Ղարաղալա, որը նշանակում է Սևաբերդ:

Գյուղում գտնվող պատմական հուշարձանները փաստում են, որ բնակավայրը գոյություն է ունեցել ոչ թե դարեր, այլ նույնիսկ հազարամյակներ առաջ։ Եկեղեցու և գերեզմանոցի մնացորդներն էլ վկայում են միջնադարում զարգացած գյուղի ծաղկուն վիճակի մասին։ Գյուղի տարածքում պահպանվել են 3 դամբարանադաշտ՝ Ք. ա. 3-1 հազարամյակների։ 1895 թ․ գյուղում հայեր չեն բնակվել։

Տեղեկություններ Ջրվեժի անտառապարկի մասին

«Ջրվեժ» անտառապարկը հիմնվել է 1977թ. եւ ունեցել է 400,43 hա տարածք:

Անտառապարկում աճում են «Կարմիր գրքում» գրանցված հազվագյուտ եւ անհետացող 21 տեսակի բույսեր` սոսի արեւելյան, գիհի բազմապտուղ, գիհի կազակական, նշենի սովորական, 100-ից ավելի ծառաթփատեսակներ եւ պարտեզային ձեւեր` եղեւնի կովկասյան, սոճի ղրիմյան, խեժափիճի սիբիրական, թույա արեւմտյան,  300 տեսակի անոթավոր բույսեր,  եւ այլն: 

Անտառապարկից դուրս մնացած տարածքը, գտնվում է Գառնի-Երեւան խճուղու վրա: Այստեղ են աճում Հայաստանի ամենագեղեցիկ սոճիները:

Ճամփորդություն դեպի Արմավիրի կենդանաբանական այգի

Այսօր մենք այցելեցինք Արմավիրի կենդանաբանական այգի, որտեղ տեսանք շատ կենդանիների, որոնց պահանջվում է խնամք։ Նրանք շատ վատ վիճակում էին` կեղտոտ էին, շատ վատ ուտելիք և ջուր ունեին։

Արջը եկել է ռուսաստանից` կրկեսի հետ և հետ գնալուց արջի` հետ տանելու հետ խնդիրներ առաջացան։ Եվ այդպես նրան պետք է քնացնեին, սպանեին, կամ մեկին տային։ Եվ կենդանաբանական այգու տերը որոշեց նրան իր մոտ վերցնել և խնամել։ Այդպես արջը արդեն 30֊ից ավել տարի է ապրում այդ կենդանաբանական այգում։ Այդ արջը կույր է` ծերության պատճառով։ Նա սնվում է իրենց համար ոչ օգտակար ուտելիքով` եփած մսով, բանջարեղենով և այլն։

Նաև մենք այնտեղ տեսանք շատ այլ կենդանիների, որոնք խնամք են պահանջում։ Օրինակ` գայլ, քարայծ, արծիվ, առյուծ, սիրամարգ, ջայլամ, գառներ և այլն։

Մենք հասկանում ենք, որ տերը ուզում է օգնել կենդանիներին, բայց եթե չկան գումարային միջոցներ, իմ կարծիքով, պետք չէ այս ամենով զբաղվել և պետք է տանել նրանց լավ կենդանաբանական այգիներ, որտեղ նրանց մասին հոգ կտանեն։ Եթե մասնագիտացված կենտրոնը ցանկանում է օգնել այդ կենդանիներին, ապա պետք է թույլ տալ արջին և այլ կենդանիներին ստանալ նոր, ավելի լավ կյանք։ Ես համոզված եմ, որ լավ մասնագետները կկարողանան օգնել կենդանիներին` առանց կյանքը վտանգելու։

Ճամփորդություն դեպի Գութանասար

Դա եղել էր Մայիսի 26-ին: Շատ անմոռանալի էր: Այդ օրը մենք եկանք դպրոց, հավաքվեցինք և ուղևորվեցինք դեպի Գութանասար: Ճանապարհը սկզբից ցեխոտ և սղլիկ էր, քանի որ անձրև էր եկել: Մենք մինչև վերջ տրանսպորտով չմոտեցանք սարին, քանի որ շատ սղլիկ էր և տրանսպորտը չէր կարողանում այդտեղ տեղաշարժվել: Մենք ոտքով երկար ճանապարհ անցանք: Մեկ-մեկ սղում էինք և շատ խոսում էինք: Մենք նաև ճանապարհին տեսանք տարբեր օգտակար բույսեր, որոնցից մի քանիսը քաղեցինք՝ դպրոցի արտադրանքի համար: Հենց հասանք սարի հիմք և մի քիչ բարձրացանք, սկսեցինք ոտել, քանի որ արդեն շատ սոված էինք: Ինչ-որ ժամանակ հետո մենք գնացինք վերև: Քայլում էինք զիգզագաձև, որպեսզի չնկնեինք: Երբ հասանք գագաթ այնտեղ շատ գեղեցիկ էր: Կողքի ցածր գագաթում շատ ոչխարներ կային: Գագաթում նույնպես սնվեցինք և դրանից ինչ-որ ժամանակ հետո իջանք սկսեցինք ներքև իջնել: Մինչև մենք բարձրանում էինք և գագաթում էինք ցեխի մեծ մասը չորացել էր և ավելի հեշտ էր իջնելը: Իջնելուց կարող էինք մեծ արագությունով իջնել ներքև, բայց մեկ-մեկ ընկնում էին: Շատ ծիծաղալու էր: Այդպես մենք իջանք ներքև, նստեցինք տրանսպորտ և ուղևորվեցինք հետ դեպի դպրոց: Այնտեղ ճիշտ ժամանակին նստեցինք տրանսպորտ և վերադարձանք տուն:

Ճամփորդություն դեպի Բյուրականի աստղադիտարան

Սա անմոռանալի ճամփորդություն էր: Աստղադիտարան մենք գնացինք մայիսի 13-ին:
Սկզբից մենք գնացինք փոքրիկ, բայց շատ օգտագործվող աստղադիտարանի մոտ: Այնտեղ մեզ ցույց տվեցին աստղը ավելի մոտիկից և աստղակույտը: Մենք պետք է նայեինք մոլորակներին, բայց եղանակի պատճառով չկարողացանք: Աստղը աստղադիտակով մի դեղնավուն կետ է՝ ծայրերում ավելի վառ դեղին և կարմիր: Աստղակույտը անզեն աչքով չէր երևում, բայց աստղադիտակով նայելով տեսանք, թե ինչքան գեղեցիկ է աստղակույտը: Այն բաղկացած էր հազարավոր մանր աստղերից և այդ ամենով ձևավորված էր գունդ: Մեզ շատ բաներ պատմեցին: Օրինակ՝ մենք կարող ենք երկնքում շատ աստղեր տեսնենք, բայց նրանք կարող են այլևս չլինել:
Մենք նաև տեսանք “Մեծ Արջ”-ին:
Հետո գնացինք մեծ աստղադիտարան: Մեզ ասեցին, որ այդտեղ ընդհանրապես հյուրերը չէին գնում, բայց մեզ տարան և նույնիսկ մտանք այդ հսկա կառույցի մոտ: Այն շատ մեծ էր և ես նունիսկ չեմ պատկերացնում, թե ինչքան երկար են սարքել այն ու թե ինչ խելացի և մտածված էր այդ ամենը: Մեծ աստղադիտակով չէինք կարող դիտում կատարել, քանի որ դա նախատեսված է լուրջ ուսումնասիրություններ կատարելու համար։
Շատ հետաքրքիր ճամփորդություն էր, թեև կարճ տևեց:

Ճամբորդություն դեպի Էդիթ Պրինտ հրատարակչություն և քայլք Երևանում

Շատ հետաքրքիր և արկածներով լի օր էր:

Նախ մենք նստեցինք մեր տրանսպորտը և ուղևորվեցինք դեպի «Էդիթ Պրինտ» հրատարակչություն: Տրանսպորտում խաղացինք տարբեր հետաքրքիր խաղեր: Երբ հասանք «Էդիթ Պրինտ» հրատարակչություն,  մեզ մի քիչ պատմեցին գրքերի, իրենց ստեղծման գործընթացի մասին, և մեզ սպասվում էր դրանք տեսնելը: Խոսելուց հետո մենք գնացինք տպարան:
Այնտեղ մարդիկ ուշադիր և կոկիկ աշխատում էին: Մեզ ցույց տվեցին, թե ինչպես են կազմը պատրաստում և կպցնում միջուկին: Կամ թե ինչպես են էջերը կտրում, հավաքում և կպցնում: Բոլոր սարքերը, որոնցով տպվում են էջերը, մեզ նույնպես ցույց տվեցին: Մեզ ամեն ինչ շատ լավ բացատրեցին: Ի դեպ, այս ամենին կողքից շատ հետաքրքիր էր նայել:Հետո մենք գնացինք մի այգի, որտեղ նստեցինք խոտերի վրա, սնվեցինք ու քննարկեցինք ամենը: Մենք մեզ նաև գնեցինք սառը թեյ, սուրճ և ուղևորվեցինք հետ՝ դպրոց:

Ահա տեսանյութը, թե ինչպես են գրքերը պատրաստում: