- Ավարտին ենք հասցնում ընթերցանությունը և պատրաստ լինում գործը բանավոր ներկայացնելուն, քննարկելուն:
- Բլոգում վերլուծում ենք ընթերցածը:
Այս պատմությունը մի գյուղացի տղայի մասին է, որին ուղարկեցին իրենց խոզերին գտնելու: Բայց այդ տղան փնտրելու տեղը նստեց ծառի տակ և սպասեց մի-քիչ, որպեսզի հետ գնա տուն և խաբի ասի, որ չի գտել խոզերին: Հետ գալու ճամբին նա լսեց խոզերի ձայնը, բայց չգնաց իրենց գտնելու և շարունակեց ճանապարհը դեպի տուն: Երբ եկավ տուն, մայրիկը հաց էր պատրացտել և կարտոֆիլ, բայց տղան չկերավ ուտելիքը և միանգամից գնաց քնելու:
Իմ կարծիքով այ պատմվածքում պատմում են ընդհանուր մարդու ալարկոտության մասին, քանի որ բոլորս ենք այդ տղայի նման՝ ալարկոտ, բայց մեր սահմանված չափերում: Այս պատմվածքով մենք հասկանում ենք, որ այս տղան անշնորհակալ էր, քանի որ իր ծնողները տանջվում են, որ իր մոտ լինի և շոր, ջերմություն, ուտելիք: Այստեղ նաև խոսվում է մի ուրիշ բանի մասին՝ մեղքի: Մենք բոլորս գիտենք, որ մեզ կարող է տանջել մեղքի զգացողությունը, օրինակ՝ չկատարված խոստում պատճառով: Այս պատմվածքում նույնը կատարվեց: