Կարդա՛, վերլուծի’ր:
Հերման Հեսսե «Դժվար ճանապարհը»
Այս պատմվածքը շատ խորը իմաստներ ունի: Ես հույս ունեմ հասկացել եմ դրանցից մի քանիսը:
Առաջինը ուզում եմ խոսել առաջնորդի մասին: Ինձ թվում է նա մարմնավորված մոտիվացիան է: Քանի որ առաջնորդը անընդհատ նրան վեր էր տանում, հույս էր տալիս: Իսկ երբ գլխավոր հերոսը ուշադրությունը ծաղկի վրա դարձրեց, կորցնում էր միակ հույսը այդ ճանապարհում, որի պատճառով նա դեռ շարունակում էր սկսածը: Երևի դա նշանակում է, որ պետք է ճանապարհիցդ չշեղվել և միշտ գնալ ուղիղ: Նաև այդ ճանապարհի մասին, որը խորդուբորդ էր, գորշ և զզվելի: Գլխավոր հերոսը ուզում էր հետ գնալ դեպիներքև՝ լավ, անհոգ կյանքը, բայց մոտիվացիան՝ առաջնորդը նրան չթողեց: Հետո, ավելի վերև բարձրանալով նա տեսավ որ այդ գեղեցիկ դաշտերը դարձել էին դժգույն ու մելամաղձոտ, կեղծ ու աչք ծակող, ստվերները մրոտ, սև ու անհրապույր: Դա նշանակում է, որ ինչքան էլ մի բան լավ երևա, մեկ է ամեն ինչ իր մեջ վատ կողմեր ունի: Այդ երկար և տանջալից ճանապարհը ցույց տվեց, որ ոչ ամեն ուղին է հեշտ, բայց վերջում դու կհասնես քո ուզածին և պետք չէ հանձնվել:
Այնտեղ հաստատ շատ ավելի խոր իմաստներ կային, բայց ես այսքանն եմ հասկացել:
Նանե Խաչատրյան 