• Դուրս գրի՛ր Լևոնին բնութագրող տողերը:

—Նա քաղաքավարի պատանի է, իսկ և իսկ արտիստ:

—Նա հպարտ է ինչպես իսպանական գրանտ,— ասավ Կավալլարոն, — և հպարտությունը սազում է նրա հեզությանը:

Նա իսկական արտիստ է, այո, հոգով, սրտով, արյունով, ամբողջ էությամբ արտիստ:

Նա ունի բազմաթիվ հույն ու հրեա ընկերներ, որոնք զարմանալի հավատ ունեին դեպի նրա ճաշակը և սիրում են նրան: Չգիտեմ, գուցե նրանք կաշառվում են, բայց Լևոնը` ո՛չ, երբեք չի կարելի նրան կաշառել:

—Նա ազնիվ է որպես նորածին և զգայուն` որպես քնարի լար,— արտասանեց բարիտոնը:— Նա իմ հանգուցյալ եղբոր տիպարն է:

Նա սիրում էր զգալ, որ մարդիկ իրեն չափահաս են համարում:

Նա ազատ է հասարակական նախապաշարումներից, չի քաշվում առաջին ծափը տալ:

—Համառ ես, Լևոն, համառ,— գոչեց Կավալլարոն, շփելով պատանու գլուխը հայրական սիրով:

—Լսո՞ւմ եք, սինյոր,— դարձավ ինձ Կավալլարոն, ոգևորված,— այս պատանու բերանով խոսում է ինքը երաժշտական բնազդը և դիտողական ձիրքը:

Բայց Լևոնը գիտեր զսպել իրեն չափահաս տղամարդի պես:

• Պատմվածքից գտի՛ր և դուրս գրի՛ր ոչ հայերեն բառերն ու արտահայտությունները, գրի՛ր հայերեն տարբերակները:

արտիստ — արվեստագետ

սինյոր, սինյորա — պարոն, տիկին

բոն — ջուրնո — բարի օր

Մոշկա սելյոդկա — ծովատառեխ

աֆիշա — պաստառ

յախտա — զբոսանավ

• Ինչո՞ւ էին Լևոնին արտիստ ասում: Ինչպիսի՞ մարդուն կհամարեիր արտիստ:

Լևոնին անվանում էին արտիստ, քանի որ նա արվեստ էր սիրում, նվագում էր տարբեր գործիքներով: Նա հույս է տալիս նոր և անհայտ արտիստներին և ոգեշնչում նրանց:
Իմ կարծիքով արտիստը այն մարդն է, ով զբաղվում է արվեստով, օրինակ՝ դերասան, նկարիչ, երգիչ և այլն: Եվ այն մարդը, որ ոգեշնչում է ուրիշներին:

• Բնութագրի՛ր Լևոնին:

Լևոնը ազնիվ էր, համառ, շատ զգայուն և նպատակասլաց:

• Ներկայացրո՛ւ Լևոնի հոգեվիճակը՝ օգտագործելով պատմվածքի բառերն ու արտահայտությունները:

• Լևոնին համեմատի՛ր  Նար-Դոսի «Ես և նա» պատմվածքի հերոսի հետ: 

• Պատմվածքից դուրս գրի՛ր փոխաբերական իմաստ ունեցող նախադասությունները և բացատրիր:

Պոչ բռնել — հերթի մեջ կանգնել

“արտիստի” մայրը մեռնելու ախորժակ չունի — մահանալ չի ուզում

Նա տաքարյուն է — բարկացող է