• Նիդեռլանդներում ամենակարճ աշխատանքային շաբաթը 30,5 ժամ է (համեմատության համար՝ Ռուսաստանում՝ 40 ժամ):
  
• Եգիպտոսում գործատուն պետք է տարեկան բարձրացնի աշխատավարձը առնվազն 7%-ով։ Եթե ​​Եգիպտոսի քաղաքացին պարզապես ներկա է աշխատավայրում, բայց խուսափում է իր պարտականություններից, ապա կարող է հույս դնել կես աշխատավարձի վրա։ Եթե ​​մարդն իր կամքով դուրս է գալիս, նա պարտավոր է վճարել ամսվա ամբողջ գումարը։
  
• Ճապոնիայի աշխատանքային օրենսդրությունը հղի կանանց նկատմամբ բավականին կոշտ է վերաբերվում. եթե ճապոնուհին մեկ տարուց պակաս աշխատել է կազմակերպությունում կամ ունի հարուստ կողակից, նրան կարող են մերժել ծնողական արձակուրդի վճարումը:
  
• Իսրայելցի գործատուները, բացի արձակուրդային օրերից, աշխատողներին տրամադրում են նաև «առողջության» օրեր։ Նրանց և մյուսների թիվը կախված է ծառայության երկարությունից։ Առավելագույն հանգիստն ունեն առնվազն 19 տարվա աշխատանքային փորձ ունեցող իսրայելցիները։ Նրանք իրավունք ունեն 28 արձակուրդի և 9 «առողջության» օր։
  
• Աշխարհի ամենաերկար արձակուրդները Շվեդիայում, Դանիայում, Ֆինլանդիայում, Ավստրիայում և Կանադայում են: Այստեղ աշխատողները տարեկան հանգստանում են առնվազն 5 շաբաթ։ Իսկ ամենակարճ արձակուրդը Ֆիլիպինների, Մեքսիկայի և Սինգապուրի բնակիչների շրջանում է։ Այս երկրներում աշխատողներն իրավունք ունեն հանգստանալու տարեկան համապատասխանաբար 5, 6 և 7 օր։

^{_{Աղբյուր}}