Reading Teenage Social Media Millionaires Read the text , write down all the unknown words and be ready to discuss in class.
Find other examples of high achievers or successful people and write on your blog, be ready to present.

Fraser Doherty: the 14-year-old ‘businessteen’

Unlike many young entrepreneurs who find success through popular websites, Fraser Doherty took a more traditional route to build his empire. His journey began at the age of 14 when he started making jams using his grandmother’s recipes in his parents’ kitchen in Scotland. By the time he was 16, he made the bold decision to leave school and dedicate himself fully to his jam business, SuperJam.

SuperJam has seen remarkable success, selling approximately 500,000 jars annually and capturing around 10 percent of the UK jam market. Doherty’s entrepreneurial venture has proved to be lucrative, with his stake in the business now valued at $1 to 2 million.

Fraser Doherty’s story is a testament to the power of traditional craftsmanship and determination in the business world. Despite the unconventional path he took, his commitment to quality and innovation has propelled him to great heights in the jam industry.

Source

Հայոց լեզվի պատմությունը

Հայերենը աշխարհի հնագույն լեզուներից է։ Նրա ձևավորումը համընկնում է հայ ժողովրդի կազմավորմանը և գալիս է վաղնջական ժամանակներից: Խեթական և ասուրաբաբելական արձանագրությունները վկայում են, որ հայերը Հայկական բարձրավանդակում երևացել են Ք.ա. 3֊րդ հազարամյակում, բայց իբրև էթնիկ ամբողջականություն նրանք հայտնի են դառնում Ք.ա. 8–7-րդ դարերից։ Այդ շրջանում ստեղծված նպաստավոր պայմանների շնորհիվ նախահայկական պարզ ցեղային միությունները և առանձին ցեղերը միավորվելով ստեղծում են իրենց պետականությունը և կազմավորում հայ ժողովրդին։ Հայերին ժամանակի մի շարք ժողովուրդներ անվանել են արմեններ, իսկ երկիրը՝ Արմենիա, ինչը մինչև հիմա օգտագործվում է: Իսկ մեր ժողովրդի հայ ինքնանվանումը ավանդությունը կապում է Հայկ Նահապետի անվան հետ: Անցնելով պատմական զարգացման երկարատև ընթացք՝ հայերենը միշտ էլ եղել է աշխարհի առաջավոր լեզուների շարքում և համընթաց է քայլել ժամանակին։

Լեզուների ցեղակցությունը

Տարբեր լեզուներով խոսող մարդիկ հաճախ պայքարում են միմյանց հասկանալու համար, նույնիսկ եթե նրանց լեզուները հարազատ են: 19-րդ դարի սկզբին ի հայտ եկած պատմական համեմատական լեզվաբանությունը նպատակ ուներ բացահայտելու ծագումնաբանական կապերը և ուսումնասիրել լեզուների պատմական զարգացումը։ Այս մեթոդը լեզուները խմբավորում է ընտանիքների՝ ելնելով ծագումից, օրինակ՝ հնդեվրոպական, ֆիննա-ուգրերեն, թյուրքական և չին-տիբեթերեն։ Հնդեվրոպականը ամենամեծ ընտանիքն է, որը ձգվում է Հնդկաստանից մինչև հյուսիս-արևմտյան Եվրոպա:

Լեզվական ընտանիքները ներառում են ավելի սերտ ազգակցական կապեր ունեցող խմբեր։ Օրինակ, հնդեվրոպական ընտանիքը ներառում է սլավոնական, ռոմանական, գերմանական, հնդկական և իրանական խմբեր: Պատմականորեն քննարկված հայերենը սկզբում համարվում էր, որ պատկանում է հնդկա-արիական խմբին՝ պարսկերենի հետ բառապաշարային նմանության պատճառով։ Այնուամենայնիվ, 19-րդ դարում լեզվական առաջընթացը, հատկապես հնչյունական օրենքների վերաբերյալ, բացահայտեց հայերենը որպես անկախ ճյուղ հնդեվրոպականի ներսում՝ պարսկական փոխառություններով։

Հայերենը, հունարենի և ալբաներենի նման, հանդես է գալիս որպես առանձին ճյուղ հնդեվրոպական ընտանիքում:

Հայերենի զարգացման փուլերը

Հայերենն անցել է զարգացման երկարատև ուղի, սակայն մեր բուն գիտելիքները նրա մասին սկսվում են 5-րդ դարից, երբ հայերենը դարձավ գրային լեզու, և այն հնարավոր դարձավ ամրագրել գրավոր հուշարձաններում ու այդպես ավանդել հետագա սերունդներին: Մինչև դա հայերենը գոյություն ուներ, սակայն այդ ժամանակաշրջանից փաստական-նյութական գիտելիք շատ չկա:

Գրերի գյուտից (405թ.) մինչև մեր օրերն ընկած ժամանակաշրջանի մեջ ընդունված է առանձնացնել հայոց լեզվի զարգացման երեք շրջան
ա) հին հայերեն,
բ) միջին հայերեն,
գ) աշխարհաբար կամ նոր հայերեն:

Գրաբարը հայերենի հին շրջանի գրական մշակված տարբերակի անվանումն է, թեև հաճախ գործածվում է ընդհանրապես հին հայերեն իմաստով։ Հին հայերենը հայ ժողովրդի համընդհանուր հաղորդակցման միջոցն է եղել 5–11-րդ դարերում:
Միջին հայերենը հաջորդել է գրաբարին և գործել է մինչև 16-րդ դարը։ Այն կոչվել է նաև կիլիկյան հայերեն, քանի որ այնտեղ է տարածված եղել:
Աշխարհաբարը կամ նոր հայերենը, սկիզբ առնելով 17-րդ դարում, զարգացել ու վերջնականապես ձևավորվել է 19-րդ դարի առաջին կեսում և այսօր էլ հայ ժողովրդի հաղորդակցման միջոցն է: Աշխարհաբարը այսօր աշխարհին ներկայանում է երկու ճյուղով՝ արևելահայերեն և արևմտահայերեն: