Հայոց լեզու

Հայերենը պատկանում է հնդեվրոպական լեզվաընտանիքին: Նրա տասներկու ճյուղերից մեկն է: Հայերենը հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի ինքնուրույն ճյուղ է: Այդ մասին իրարից անկախ արձանագրել են Խաչատուր Աբովյանը և Հենրիխ Պետերմանը, իսկ Հայնրիխ Հյուբշմանն ապացուցեց, որ հայերենը ինքնուրույն լեզվաընտանիք է: Հայերենը ցեղակից է հնդկերենին, պասկերենին, քրդերենին, ռուսերենին, եվրոպական գրեթե բոլոր լեզուներին՝ բացի հունգարերենից, ֆիններենից և էստոներենից: Ցեղակից չէ նաև վրացերենին, արաբերենին, եբրաերեմին, թուրքերենին:

Հայոց լեզվի զարգացման փուլերը

Մինչև հինգերորդ դարը հայերենի վերաբերյալ գրավոր աղբյուրները խիստ սակավ էին: Հայերենի պատմության այդ շրջանը կոչվում է նախագրային շրջան: Հայերենը անցել է զարգացման երեք շրջան՝

  1. Հին հայերեն (գրաբար) — 5-11 դար
  2. Միջին հայերեն (կիլիկիան հայերեն) — 12-16
  3. Նոր հայերեն (աշխարհաբար) — 17-մեր օրերը
    Վերջինս ունի երկու՝ արևելյան և արևմտյան ճյուղերը: Որևէ գրավոր լեզվի տառերի որոշակի կարգով դասավորված ամբողջությունը կոչվում է այբուբեն: Հայերենի այբուբենը ստեղծել է Մեսրոպ Մաշտոցը Եդեսիա քաղաքում: Նրա հորինած այբուբենն ուներ եռեսունվեց տառ: Տասներկուերորդ դարում ավելացել են և, օ, ֆ տառերը: Գրաբարում մենք ունեցել ենք վյուն հնչյունը, որը հետագայում փոխարինվել է ու երկտառով: ժամանակակից այբուբենի ամեն տառը ունի իր մեծատառը և փոքրատառը բացի և-ից:

Տառերի թվային արժեքը

Մաշտոցը իր հորինած այբուբենը դասավորեց հունական այբուբենի հերթականությամբ, տվեց անվանումներ և թվային արժեք:

Ա — 1 Ժ — 10 Ճ — 100 Ռ — 1000
Բ — 2 Ի — 11 Մ — 200 Ս — 2000
Գ — 3 Լ — 12 Յ — 300 Վ — 3000
Դ — 4 Խ — 13 Ն — 400 Տ — 4000
Ե — 5 Ծ — 14 Շ — 500 Ր — 5000
Զ — 6 Կ — 15 Ո — 600 Ց — 6000
Է — 7 Հ — 16 Չ — 700 ՈՒ — 7000
Ը — 8 Ձ — 17 Պ — 800 Փ — 8000
Թ — 9 Ղ — 18 Ջ — 900 Ք — 9000

Առաջադրանք

Գրել տրված տառի կամ տառակապակցության տվային արժեքը:

ԺԷ — 17
ԻԵ — 25
ԽԱ — 41
ՍԲ — 2002
ՌՃԺ — 1110
ՌՋՂԸ — 1998

Գտիր սխալը.

ԼԱ — 31
Է — 7
Ղ — 100 սխալ (90)
ԽԱ — 41

Թ — 9
ԺԲ — 12
ԾԴ — 64 սխալ (54)
Մ — 200

ԾԸ — 58
ՇԷ — 507
ՉՀԷ — 777
ՂԸ — 88 սխալ (98)

Գտեք այն տառակապակցությունների համարները, որոնց թվային արժեքը սխալ է նշված:

  1. ՆԾ — 460 սխալ
  2. ՌՋՆ — 1980 սխալ
  3. ՑՈԿ — 6660
  4. ՎՅԳ — 3330 սխալ

Բառերի այբբենական դասավորությունը

Բառարաններում կամ բառացանկերում բառերը, անունները հեշտությամբ գտնելու նպատակով դասավորում ենք այբբենական կարգով: Նախ դասավորում ենք առաջին տառի հերթականությամբ ապա նույն տառով սկսվող բառերը՝ հաջորդ տառի հերթականությամբ:

Օրինակ՝
Աբգարյան, Աբովյան, Հակոբյան, Ասատրյան, Անտոնյան, Նահապետյան, Հովհաննիսյան, Աբրահամյան
Աբգարյան, Աբովյան, Աբրահամյան, Անտոնյան, Ասատրյան, Հակոբյան, Հովհաննիսյան, Նահապետյան

Ավագյան, Ասլանյան, Հովհաննիսյան, Ամալյան, Ղազարյան, Այվազյան, Հայրիկյան, Նալբանդյան, Հակոբյան
Ամալյան, Այվազյան, Ասլանյան, Ավագյան, Հակոբյան, Ղազարյան, Հայրիկյան, Հովհաննիսյան, Նալբանդյան

Ակսել Բակունցի մասին

Ակսել Բակունցը (Ալեքսանդր Ստեփանի Թևոսյան) ծնվել է 1899թ. հունիսի 13-ին Գորիսում` տոհմիկ գյուղացու ընտանիքում:

Իր կեղծանունը նա ստացել է հոր տոհմական մականունից՝ Բեգունց, որից էլ առաջացել է Բակունց գրական ազգանունը, իսկ Ակսել անունը ստացել է «Նորապսակները» պիեսի հերոսներից մեկի՝ Ակսելի դերը խաղալուց հետո: Անունը կպավ տղային, թե՛ դպրոցում, թե՛ ավանում նրան սկսեցին Ակսել կոչել։

Բակունցը արձակագիր, գրականագետ, թարգմանիչ և կինոսցենարիստ էր: «Զանգեզուր» և «Արևի զավակը» ֆիլմերի կինոնկարների սցենարների հեղինակը:

Նա շատ նվիրված էր իր հայրենիքին՝ նրա ժողովրդին, բնությանը։ Այս ամուր կապը իր երկրի և նրա բնական գեղեցկության հետ երևում է նրա ստեղծագործություններում, որտեղ բնապատկերներն ու դրանց հետ կապված զգացմունքները նրա պատմությունների կարևոր մասն են: Բակունցի գրածը լցված է գունեղ ու աշխույժ տեսարաններով:

Գրողը Վարվառա Չիվիջյանին, ով ֆեմինիստ էր, երկու անգամ ամուսնության առաջարկ է արել։ 1923 թ․-ին աղջիկը մերժել էր նրան՝ ասելով, որ մինչև համալսարանը ավարտելը չի ուզում ամուսնանալ: Սակայն ինչ–որ ժամանակ անց, 1924թ․-ին զույգն ամուսնանում է։ Իսկ մեկ տարի անց ծնվում է նրանց միակ որդին՝ Սևադան։

30-ական թվականներին Բակունցին այլախոհի պիտակի տակ էին առել և 1936թ.-ի օգոստոսի 9-ին գրողը ձերբակալվել է: Մեղադրանքն էր՝ «հակահեղափոխական, հակախորհրդային,ազգայնամոլական գործունեություն»: Բակունցի դատական նիստը տևեց 25 րոպե և կայացվեց գնդակահարման որոշում, որը ի կատար եկավ 1937թ.-ի հուլիսի 8-ին:

<< Մի ձգողական ուժ կար Բակունցի մեջ, որ քաշում էր դեպի իրեն: Բայց ինքը, հակառակ իր սիրալիր պահվածքին, մի խորհրդավոր անհաղորդություն էր կրում իր մեջ: Որքան էլ անկեղծանում էր (իսկ նա երբեք սառը խոսակցություն չէր վարում), զգում էիր, որ, այնուամենայնիվ, հոգու շատ դռներ քո առջև փակ են մնում: >>