Ընտրում ենք ժողովածուի 12 հատվածներից մեկն ու թարգմանում (աշխատանքը նախատեսված է երկու շաբաթվա համար, կարող եք ընտրած նյութը բաժանել մասերի և աշխատել ընկերների հետ):
- Բարդ Բիդլի հեքիաթների ռուսերեն տարբերակը
- Сказки барда Бидля. Предисловие
- Колдун и Прыгливый горшок
- Альбус Дамблдор о сказке «Колдун и Прыгливый горшок»
- Фонтан феи Фортуны (թարգմանված)
- Альбус Дамблдор о сказке «Фонтан феи Фортуны»
- Мохнатое сердце чародея (թարգմանված)
- Альбус Дамблдор о сказке «Мохнатое сердце чародея»
- Зайчиха Шутиха и ее пень-зубоскал
- Альбус Дамблдор о сказке «Зайчиха Шутиха и ее пень-зубоскал»
- Сказке о трех братьях (թարգմանված)
- Альбус Дамблдор о «Сказке о трех братьях»
- Сноски
В отчаянии чародей схватил кинжал и, чтобы никогда не подчиняться собственному сердцу, вырезал его из груди.
Чародей умер, держа в руках оба сердца.
Зайчиха Шутиха и её пень-зубоскал
Жил-был глупый король, который хотел стать волшебником. Причем король был жаден и считал, что владеть колдовством в королевстве должен только он один. И для реализации своей цели ему нужно было только две вещи: избавиться в королевстве от остальных волшебников и собственно научиться колдовать, так как король был самым обычным маглом.
Он подвергает преследованию всех волшебников и волшебниц и одновременно ищет для себя учителя по магии. Этим пользуется мошенник, выдавая себя за волшебника. Он дает королю палочку, сделанную из обычного дерева и уверяет, что это и есть самая настоящая волшебная палочка. Однако (чтобы тут же не лишится головы за свою ложь) мошенник уверяет, что палочка начнет работать только тогда, когда “Ваше Величество будет достойно этого”. И вот многие часы король тренируется, произнося абсурдный набор слов.
За ними наблюдает старая прачка и смеется. Прачку звали Шутиха. Король оскорблен и требует, чтобы завтра же он смог продемонстрировать свое волшебство подданным. Мошенник в отчаянии, не знает что ему делать, пытается отложить демонстрацию, но король неумолим. В гневе и расстройстве шарлатан идет к дому Шутихи и о чудо!!! он видит как она чистит самую настоящую волшебную палочку а рядом в бадье само стирается белье.
Мошенник понимает, что это его спасение. Он требует, чтобы Шутиха помогла ему, иначе он сдаст ее слугам короля. Шутиха сомневается, спрашивает, а что делать, если король попытается сделать то, что не подвластно волшебству. На что мошенник отвечает, что король глупец и ему не может прийти подобное в голову.
И вот на следующий день Шутиха прячется в кустах, а король демонстрирует своим подданным свое волшебное искусство. Первое волшебство — и женская шляпа исчезла. Второе волшебство — и конь поднимается высоко в воздух. Все вокруг изумлены. Король думает что бы еще такое сотворить и тут к нему подходит подданный с телом умершей собаки от ядовитого гриба и просит ее оживить. Король взмахнул волшебной палочкой — и ничего, снова — и ничего. Король не знал, что оживлять мертвых не может ни один волшебник. Подданные начинают подозревать, что их обманули и все это было лишь уловками. Желая спасти свою жизнь мошенник показывает на кусты, в которой пряталась Шутиха и уверяет, что это она волшебными заклинаниями блокирует заклинания короля. Стража бросается в погоню за Шутихой, которая вдруг исчезает.
Собаки приводят стражу к большому старому дереву. Мошенник уверяет, что Шутиха превратилась в это старое дерево и требует его срубить.
Дерево рубят, однако из пня доносится голос Шутихи, которая говорит, что ведьм и волшебников нельзя убить, разрубив пополам и чтобы доказать это она предлагает королю разрубить учителя короля (мошенника). Мошенник молит пощадить его и во всем признается королю. Его бросают в тюрьму.
Но Шутиха также сообщает, о том, что с этого момента королевство короля проклято. А сам он с этого момента если навредит еще хоть одному волшебнику, будет испытывать такую сильную боль, что будет мечтать о смерти.
Король падает на колени и обещает с этих пор защищать всех волшебников и ведьм в его королевстве и воздвигнет на пне памятник в честь Шутихи из чистого золота, который будет напоминанием королю в собственной глупости.
А в конце сказки толстенькая старая зайчиха с палочкой в зубах выбегает из дупла в пне и навсегда покидает королевство. Золотую статую установили на пне и в королевстве больше никогда не охотились на волшебников и ведьм.
Նապաստակ Շուտիխան և իր կոճղ-ծաղրիչը
Կար-չկար մի անխելք թագավոր կար, որն ուզում էր դառնալ կախարդ։ Նաև նա շատ ժլատ էր և կարծում էր, որ կախարդանք թագավորությունում պետք է ունենա միայն նա։ Եվ միտքը իրականություն դարձնելու համար իրեն պետք էր ընդամենը երկու բան՝ մաքրել թագավորությունը մյուս կախարդներից և իհարկե սովորել կախարդել, որովհետև թագավորը եղել էր ուղակի մագլ։
Նա հետևում էր բոլոր կախարդներին և վհուկներին, միաժամանակ փնտրելով իր համար կախարդանք ուսուցանող ուսուցիչ։ Դրանով օգտվեց մի խաբեբա և ձևացնում էր, որ նա կախարդ է։ Նա տալիս է թագավորին փայտիկ, սակայն այն պատրաստված էր սովորական փայտից և հավատացնում է, որ դա իսկական կախարդական փայտիկ է։ Բայց, որպիսզի չզրկվել գլխից իր խաբեության համար նա հավատացնում է, որ փայտիկը կսկսի աշխատել միայն այն ժամանակ, երբ “Ձերդ Գերազանցությունը արժանի կլինի դրան”։ Եվ ահա արդեն քանի ժամ թագավորը պարապում է, ասելով անհեթեթ բառեր։
Իրենց հետևում էր ծեր, լվացքատանը աշխատող կին և ծիծաղում էր։ Նրա անունն էր Շուտիխա։ Թագավորը վիրավորված էր և պահանջում էր, որ վաղը նա կարողանար ցույց տալ իր կախարդանքը ծառաներին։ Խաբեբան հուսահատվել է, չգիտեր ինչ աներ, փորձում էր հետաձքել ցուցահանդեսը, սակայն թագավորը չներող էր։ Զայրույթի և հիասթափության մեջ խաբեբան գնում է Շուտիխայի տուն և օ՜հ զարմանք։ Նա տեսնում է, թե ինչպես է Շուտիխան մաքրում իսկական կախարդական փայտիկ, իսկ կողքը լոգարանում ինքնիրեն մաքրվում է սպիտակեղենը։
Խաբեբան հասկանում է, որ դա իր միակ փրկությունն է։ Նա պահանջում է, որ Շուտիխան իրեն օգնի, իսկ եթե չէ, ուրեմն խաբեբան նրան կհանձնի թագավորի ծառաներին։ Շուտիխան կասկածում է, հարցնում ի՞նչ անել, եթե թագավորը փորձի անել այն, ինչ կախարդության ենթակա չէ։ Ինչին խաբեբան պատասխանում է, որ թագավորը հիմար է և իր գլուխ չի կարող այդպիսի միտք գալ։
Եվ մյուս օրը Շուտիխան թաքնվում է թփի մեջ, իսկ թագավորը ցույց է տալիս ծառաներին իր կախարդանքի արհեստը։ Առաջին կախարդանքը և կանացի գլխարկը անհետանում է։ Երկրորդ կախարդանք և ձին թռնում է բարձր դեպի երկինք։ Թագավորը մտածում է, թե էլ ինչ կարելի է անել և այդ պահին իրեն մոտենում է ծառա սատկած շան դիակով, որը սատկել էր թունավոր սնկից և ծառան խնդրում է թագավորին կենդանացնել շանը։ Թագավորը թափահարում է իր փայտիկով և ոչինչ, նորից և ոչինչ։ Նա չգիտեր, որ մահացածներին չի կարող կենդանացնել ոչ մի կախարդ։ Ծառաները սկսեցին կասկածել, որ իրենց խաբել են և այդ ամենը ընդամենը հնարքներ էին։ Ուզենալով փրկել իր կյանքը խաբեբան ցույց է տալիս թփերի վրա, որի մեջ թաքնված էր Շուտիխան և հավատացնում է, որ դա նա էր կախարդանքով արգելափակում է թագավորի կախարդանքը։ Պահակները հարցակվում և վազում են Շուտիխայի հետևից, որը հանկարծ անհետանում է։
Շները բերում են պահակներին մեծ, հին ծառի մոտ։ Խաբեբան հավատացնում է, որ Շուտիխան վերածվել է հենց այդ ծառի և պահանջում է այն կտրել։
Ծառը կտրում են և կոճղից գալիս է Շուտիխայի ձայնը, որը ասում է, որ վհուկներին և կախարդներին չի կարելի սպանել, կես-կես կտրելով և ապացուցելու համար նա առաջարկում է թագավորին կտրել թագավոր ուսուցչին՝ խաբեբային։ Խաբեբան խնդրում է ներել իրեն և ամեն ինչ կխոստովանի թագավորին։ Նրան բանտ են գցում։
Բայց Շուտիխան նաև ասում է նրա մասին, որ այդ պահից թագավորի թագավորությունը անիծված է։ Իսկ հենց նա այդ պահից, եթե գոնե մեկ կախարդի վնասի, կզգա այնպիսի ցավ, որ կերազի մահվան մասին։
Թագավորը ընկնում է ծնկների վրա և խոստանում է, որ այդ պահից նա կպաշտպանի բոլոր կախարդներին և վհուկներին իր թագավորությունում և կկանգնեցնի կոճղի վրա հուշարձան Շուտիխայի օրոք և այն կլինի մաքուր ոսկուց, որը կհիշեցնի թագավորին իր հիմարության մասին։
Իսկ հեքիաթի վերջում թմբլիկ, ծեր նապաստակը, փայտիկը ատամների մեջ դուրս է փախչում կոճղի խոռոչի միջից և ընդմիշտ թողնում է թագավորությունը։ Ոսկե արձանը տեղադրեցին կոճղի վրա և թագավորությունում էլ ոչ մի անգամ չէին որսում կախարդներին և վհուկներին։
Նանե Խաչատրյան 