Աղբյուր

Թարգմանական աշխատանք

Մասնակիցներ՝ Նանե Խաչատրյան, Իրինա Գյուրջինյան

Նպատակը՝ զարգացնել թարգմանական հնարքները

Աշխատանքի ընթացքը՝ ընտրել օտար լեզվով ստեղծագործություն, պատմվածք կամ այլ բան և այն թարգմանել

Աշխարհի հնագույն գործող թանգարաններ

Նանե Խաչատրյան

Չարլսթոնի թանգարան, ԱՄՆ

Ռուսերեն

«Первый музей Америки», основанный в 1773 году во время американской революции, представляет собой эклектичную коллекцию исторических сокровищ. Представляя историю американского юга, он также рассказывает историю, актуальную для всей страны.

От останков вымершей мегафауны, которые преследовали этот район в кайнозойскую эру, до реликвий истории коренных американцев и историй о рабстве, вам будет сложно найти гораздо более исчерпывающие обзоры американской истории.

Основные моменты галереи естественной истории Бантинга включают акулу длиной 40 футов и ленивца размером с двух человек. Предположительно, они никогда не встречались в эпической битве на суше и на море (но датирование по углероду может вам сказать только об этом). Есть также скелеты Пелагорниса, самого большого из известных видов летающих птиц, размах крыльев которых был более чем вдвое больше, чем у Большого Альбатроса.

В другом месте есть арсенал, полный антикварного оружия, крестильная чаша Джорджа Вашингтона, биологические образцы, сохраненные в роме, и даже останки двуглавой змеи.

Թարգմանված Հայերեն

«Առաջին Ամերիկայի թանգարանը», հիմնադրված 1773 թվականին՝ ամերիկյան հեղափոխության ժամանակ իրենից ներկայացնում է պատմական գանձերի էկլեկտիկ հավաքածու: Ներկայացնելով Ամերիկայի հարավի պատմությունը, այն նաև ներկայացնում է պատմություն, որը արդիական է ողջ երկրի համար:

Սկսած անհետացած մեգաֆաունայի մնացորդներից, որոնք հետապնդում էին տարածքը Կենոզոյան դարաշրջանում, մինչև բնիկ ամերիկացիների պատմության մասունքները և ստրկության պատմությունները, դժվար կլինի գտնել ամերիկյան պատմության շատ ավելի համապարփակ ակնարկ:

Բանտինգի բնական պատմության պատկերասրահի կարևորագույն մասը ներառում է շնաձուկ՝ 40 ֆուտ երկարությամբ և երկու մարդու չափ համրագնաց: Ենթադրաբար, նրանք երբեք չեն հանդիպել էպիկական ճակատամարտում ցամաքում և ծովում (բայց ածխածնային ժամադրությունը կարող է միայն դրա մասին ասել ձեզ): Նաև կան Պելագորնիսի կմախքներ՝ հայտնի ամենամեծ թռչող թռչյունների տեսակի, որոնց թևերի բացվածքը երկուսից ավելի անգամ գերազանցում էր Մեծ Ալբատրոսի թևերի բացվածքին:

Ուրիշ տեղում կա հնաոճ զենքերով լի զնանոց, Ջորջ Վաշինգտոնի մկրտության բաժակ, ռոմում պահպանված կենսաբանական նմուշներ և նույնիսկ երկգլխանի օձի մնացորդներ:

Իրինա Գյուրջինյան

Աղբյուր ՝ https://planetofhotels.com/guide/ru/ispaniya/madrid/muzey-prado

Թանգարան Պրադո

Մադրիդում գտնվող Պրադո թանգարանը ցուցադրում ֆլամանդական, իտալական և իսպանական արվեստի գործեր։

Մինչ օրս թանգարանում կա մոտ 8600 աշխատանք, սակայն սահմանափակ տարածքի պատճառով կարելի է ցուցադրել ընդամենը 2000 կտավ։

Թանգարանի պատմութունը

Պրադո թանգարանը կառուցվել է 1785 թվականին ճարտարապետ Խուան դե Վիլանուևայի կողմից՝ Իսպանիայի թագավոր Չարլզ III-ի հրամանով։ Հենց նրա օրոք ձևավորվեց գեղանկարչության և քանդակի թագավորական թանգարանը, որն այսօր հայտնի է Պրադո անունով։
1819 թվականին տեղի ունեցավ 311 նկարներից բաղկացած առաջին պատկերասրահի բացումը։

Պրադո թանգարանը հաջորդ երկու դարերի ընթացքում ենթարկվել է բազմաթիվ փոփոխությունների: Սան Ֆերնանդոյի ակադեմիայում պահվող կտավները, որոնք ներառում էին նկարներ Ֆիլիպ II-ի, Ֆիլիպ IV-ի և Չարլզ V-ի հավաքածուից, հասան այստեղ: Փակվող ուսումնական հաստատությունները և վանքերը իրենց գեղարվեստական ​​արժեքները փոխանցեցին Լա Տրինիդադի վանքին, և այնտեղից Պրադոյի թանգարան։

Իսպանիայում 1936 թվականը նշանավորվեց քաղաքացիական պատերազմի սկզբով, որի արդյունքում թանգարանը փակվեց, իսկ հավաքածուն տեղափոխվեց Շվեյցարիա, բայց շուտով ամեն ինչ կայունացավ, և ցուցանմուշները վերադարձան իրենց սկզբնական տեղը:

Յուրահատուկ նկարների մեծ հավաքածու

Պրադո թանգարանը, որը Մադրիդի յուրահատուկ տեսարժան վայրn է, ցուցադրում է իսպանացի նկարիչների՝ Վելասկեսի և Գոյայի գործերը, ինչպես նաև այլ նկարներ: Ընդհանուր հավաքածուն ներառում է մոտ 4800 նկար՝ սա աշխարհի ամենամեծ հավաքածուն է։

Իտալացի վարպետների ստեղծագործությունների հավաքածուն ներառում է ավելի քան հազար աշխատանք։ Դրանց թվում են այնպիսի վարպետների գործերը, ինչպիսիք են Տիցիանը, Ֆրա Անջելիկոն, Բոտիչելլին, Ռաֆայելը, Տինտորետտոն, Մանտենյան և Վերոնեզեն։

Թանգարանի հավաքածուում կան նաև այլ ցուցադրություններ՝ ահա Ֆրանսիայի, Հոլանդիայի, Գերմանիայի և Մեծ Բրիտանիայի վարպետների գործերը։ Դրանք բոլորն արտացոլում են արվեստի աշխարհի որոշակի դարաշրջաններ և միտումներ։

Հիշում եմ, թե ինչպես մի անգամ՝ 2019 թվականին, համարյա թե ամբողջ դասարանը 2 օրով գնացել է Գյումրի։ Գնացքով գնացինք այնտեղ ու այդ ընթացքում շատ խաղացինք ու խոսացինք։ Հետո հասանք, իրերը հանեցինք ու գնացինք զբոսնելու։ Բայց հետո, երբ վերադարձանք, զվարճանքը սկսվեց։ Այդ ժամանակ մեր ուսուցիչները գնացին խանութ և, մեր կարծիքով, երկար ժամանակ չէին վերադառնում։ Եվ մենք վախեցանք, ինչպես հիշում եմ, նույնիսկ զանգահարում էինք նրանց, բայց չպատասխանեցին։ Այս ընթացքում մի քանի դասընկերների միջև կոնֆլիկտ առաջացավ, չեմ հիշում ինչու, և արդեն կռիվ էր սկսվում, բայց մենք նրանց հանգստացրինք, դրանից հետո ուսուցիչները եկան և ամեն ինչ լավ էր։ Այդ պահերը այնքան խառնված էին և բոլորը լարված էին:

Ձի, մարդ, աղջիկ, եղբայր, օր, գարի, Նանեենք, հոկտեմբեր, տուն, մայր

Ուղղական — ձի, մարդ, աղջիկ, եղբայր, օր, գարի, Նանեենք, հոկտեմբեր, տուն, մայր

Սեռական — ձիու, մարդու, աղջկա, եղբոր, օրվա, գարու, Նանեենց, հոկտեմբերի, տան, մոր

Տրական — ձիուն, մարդուն, աղջկան, եղբորը, օրվան, գարուն, Նանեենց, հոկտեմբերին, տանը, մորը

Հայցական — ձիուն, մարդուն, աղջկան, եղբորը, օրը, գարին, Նանեենց, հոկտեմբերը, տունը, մայրը

Բացառական — ձիուց, մարդուց, աղջկանից, եղբորից, օրվանից, Նանեենցից, հոկտեմբերից, տնից, մորից

Գործիական — ձիով, մարդով, աղջկանով, եղբորով, օրով, Նանեենցով, հոկտեմբերով, տնով, մորով

Ներգոյական — ձիում, մարդու մեջ, աղջկանում, եղբորում, օրվա մեջ, Նանեենցում, հոկտեմբերում, տան մեջ, մոր մեջ

1. Լրացրու բաց թողած տառերը:

Աշուն է, զովաշունչ ու պայծառ մի ոսկեփայլ աշուն, ինչպիսին լինում է Արարատյան դաշտում: Ողկույզներով ծանրաբեռնված խաղողի այգիները փայլփլում են խայտաբղետ գույներով: Ծիրանագույն դեղձը, բուրումնավետ սերկևիլը ժպտում են իրենց երաներանգ սաղարթների գրկում: Ամենից գեղեցիկը թերևս արծաթազօծ փշատենին է՝ թավշապատ տերևներով, յուրօրինակ պտղով: Նրանց խիտ շարքերը ձևվում են ընդարձակ այգիների երկայնքով, ասֆալտապատ ճանապարհների եզրերով:

2. Փակագծերում տրված տարբերաներից ընդգծի՛ր ճիշտը։

Ես քեզ (առնվազն, առնվազը) ութ անգամ զանգահարել եմ, բայց դու չես պատասխանել։

Բոլորը (հոտնկայս, հոտնկաց) ծափահարում էին պատանի ջութակահարին։

Ցերեկը ես (մեծ մասամբ, մեծամասամբ) տանն եմ լինում։

Մենք նրան (ազգովի, ազգովին) ընտրեցինք նախագահ, բայց նա շուտով կորցրեց ժողովրդի վստահությունը։

Մրցույթի արդյունքներն (առայժմ, առայժմս) չեն հրապարակվել, բայց ես չեմ կասկածում իմ հաղթանակին։

Մեր փողոցի նոր գետնանցումը (արդեն, այլևս) գործում է։

3. Ընթերցանություն

Միդիաս թագավորը շատ շվայտ մարդ էր: Ամեն երեկո նա իր թագավորությունում խնջույքներ ու պարահանդեսներ էր կազմակերպում, մինչև որ մնաց առանց գրոշի: Այդ ժամանակ նա գնաց կախարդ Ապոլոնի մոտ , պատմեց նրան իր դժբախտության մասին, և Ապոլոնը կախարդեց նրան.-Ինչի դիպչես, թող ոսկի դառնա:Թագավորը սկսեց ուրախությունից թռչկոտել և վազեց իր մեքենայի մոտ, բայց չէր էլ հասցրել մեքենայի դռան բռնակին ձեռք տալ, երբ ողջ մեքենան ոսկի դարձավ՝ ոսկե անիվներով, ոսկե ապակիներով և ոսկե շարժիչով: Ոսկի էր դարձել նույնիսկ մեքենայի բենզինը, այնպես որ մեքենան չէր կարող տեղից շարժվել, և այն տեղափոխելու համար քարշակ էր հարկավոր:
Թագավոր Միդիասը սկսեց շրջել պալատի սենայկներում՝ ձեռք տալով այն ամենին, ինչին կարող էր՝ սեղաններին, բազկաթոռներին, աթոռներին, և դրանք բոլորն էլ ոսկի էին դառնում: Վերջապես նա ծարավ զգաց և հրամայեց մի բաժակ ջուր բերել: Բաժակը նույն պահին ոսկի դարձավ, ջուրը՝ նույնպես: Ծառաները ստիպված եղան ջուրը գդալով խմեցնել նրան:Եկավ ճաշի ժամը: Թագավորը վերցրեց պատառաքաղը, և այն միանգամից վերածվեց ոսկու: Բոլոր հրավիրվածները ծափահարեցին և իրար հերթ չտալով սկսեցին խնդրել:-Ձերդ գերազանցություն, ձեռք տվեք իմ բաճկոնի կոճակներին: Ձեռք տվեք այս անձրևանոցին:Թագավորը երջանկություն պարգևեց բոլորին, բայց երբ վերցրեց հացը, որ ուտի այն նույնպես ոսկի դարձավ: Եվ թագուհին ստիպված եղավ նրան գդալով կերակրել: Հյուրերը թաքնվեցին սեղանի տակ և սկսեցին ծիծաղել: Թագավորը զայրացավ, բռնեց նրանցից մեկի քիթն ու քաշեց. Այն ոսկի դարձավ, և նա այլևս չկարողացավ շնչել:Եկավ քնելու ժամանակը: Միդիաս թագավորն ակամա դիպավ բարձին, սավաններին, ներքնակին, և անկողնու փոխարեն արդեն կուռ ոսկի էր՝ այնքան կոշտ, որ վրան հնարավոր չէր քնել: Թագավորը ստիպված եղավ բազկաթոռին նստած քնել՝ ձեռքերը վեր, որ ոչ մի բանի չդիպչի: Առավոտյան նա արթնացավ մահու չափ հոգնած և շտապեց կախարդ Ապոլոնի մոտ, որպեսզի վերջինս կախարդանքը հանի: Եվ Ապոլոնը համաձայնվեց:-Շատ լավ,-ասաց նա,-բայց ուշադիր եղիր: Կախարդանքը կանցնի ուղիղ յոթ ժամ յոթ րոպեից, և այդ ընթացքում դու ոչնչի չպետք է ձեռք տաս, այլապես այն ամենը, ինչին դու դիպչես գամաղբ կդառնա:Միդիաս թագավորը հանգիստ գնաց և սկսեց հետևել ժամացույցին, որ ոչնչի ձեռք չտա, մինչև յոթ ժամ յոթ րոպեն անցնի:Դժբախտաբար, նրա ժամացույցը մի քիչ շտապում էր և ժամը մեկ մի րոպեով առաջ էր ընկնում: Երբ յոթ ժամ յոթ րոպեն լրացավ, Միդիաս թագավորը բացեց մեքենայի դուռը և նստեց: Նստեց և տեսավ, որ հայտնվել է գոմաղբի մի մեծ կույտի մեջտեղում, որովհետև կախարդանքն անցնելուն յոթ րոպե դեռ կար:

Հեղինակ՝ Ջ. Ռոդարի

5. Գրե՛լ նշված բառերի հոմանիշները՝

թագավոր — արքա

շվայտ — անառակ

խնջույք — կերուխում

կազմակերպել — պատրաստել

կախարդ — վհուկ

դժբախտություն — փորձանք

դիպչել — կպնել

թռչկոտել — ցատկռտել

հարկավոր էր — պետք էր

Որտեղ կարդալ

Հերոսների բնութագրում

Գլխավոր հերոս (Սարոյան)

Գլխավոր հերոսը այստեղ տուժածն էր: Այն ինչի մեջ նրան մեղադրում էին ինքը մեղավոր չէր:
Նա մեկ խնդիր ունի՝ ինչպես տեսնում ենք նա մտածում է որ բոլոր մարդիկ սխալ են բացի իրենից և այդ պատճառով շատ խնդիրների մեջ է ընկնում: Եվ ես կարծում եմ դա է պատճառը, որ ուսուցիչները չէին հավատում և պատժում էին նրան:

Առաք

Գլխավոր հերոսը իր զարմիկ Առաքին նկարագրում է ինչպես կլորադեմ, թուխ և արտակարգ բարեկիրթ: Ստեղծագործությունը կարդալիս նաև կարելի է նկատել, որ Առաքը այդքան էլ լավը չէ, նա միայն իր մասին է մտածում: Գլխավոր հերոսին մեղադրել էին մի քանի ոտանավոր գրելու մեջ, սակայն այդ ոտանավորները գրել էր Առաքը: Առաջին անգամ կարող է ծիծաղալու էր, բայց նորմալ մարդը տեսնելով, որ իր արարքի պատճառով ինչ-որ մեկին վատ է այլևս նույն բանը չէր անի: Իսկ ինչպես տեսնում ենք Առաքը շարունակեց գրել այդ ոտանավորները, ինչի պատճառով գլխավոր հերոսին պատժում էին: Նա կարող էր բացատրել ուսուցչուհուն, տնօրենին, որ դա ինքն էր արել: Այստեղ իրոք կարելի է հասկանալ, որ Առաքը միայն իր մասին է մտածում:

Ուսուցչուհի միսս Դաֆնի

Միսս Դաֆնին ինձ թվում է, հոգնած էր: Հոգնած էր այդ ուսուցչի կյանքից և այդ պատճառով նրան նյարդայնացնում էր, երբ մեկն իրեն չի պահում այնպես, ինչպես նա է ուզում: Այդպես նա ջղայնացավ գլխավոր հերոսի վրա՝ ոտանավորը գրելու պատչառով: Միսս Դաֆնին սկսեց արտահայտել իր ջղայնությունը ֆիզիկական ուժ օգտագործելով, ինչը այն ժամանակ նորմալ էր համարվում: Բայց ավելի շատ նա ջղայնացավ, երբ իր և տնօրենի սիրավեպի մասին իմացավ գլխավոր հերոսը: Վերջիվերջո ես կարծում եմ, որ նա հոգնած է այդ ամենից:

Տնօրեն

Սկզբում տնօրենը պահում էր իրեն ինչպես միշտ՝ պատճում էր գլխավոր հերոսին, բայց երբ գլխավոր հերոսը սկսեց գլխի ընկնել նրա և միսս Դաֆնիի սիրավեպի մասին, տնօրենը չպատժեց նրան, այլ ուղղակի ձևացրեց, թե պատժում է այն պայմանով, որ տղան պետք է գրի ավելի գեղեցիկ ստեղծագործություն: Այդ որոշումը երևի հավիտյան փչացրեց իր և միսս Դաֆնիի միջև հարաբերությունները: Միսս Դաֆնին հիասթափվեց տնօրենի մեջ և նա ինքը նույնպես: Ինձ թվում է տնօրենը պատժելով նաև ուզում էր ուժեղ թվալ միսս Դաֆնիի աչքերում, բայց նրանից հետո, ինչ միսս Դաֆնին տեսավ, որ տնօրենը չպատժեց տղային, նա ասես ջարդվեց, այլևս չուներ ցանկություն պատժել գլպավոր հերոսին:

_________________________________________________________________________

1. Պատ.՝ 1:

2. Պատ.՝ 1:

3. Պատ.՝ 3:

4. Պատ.՝ 3:

5. Պատ.՝ 2:

6. Պատ.՝ 3:

7. Պատ.՝ 1:

8. Պատ.՝ 4:

9. Պատ.՝ 4:

10. Պատ.՝ 4:

11. Պատ.՝ 4:

12. Պատ.՝ 2:

13. Պատ.՝ 3:

14. Պատ.՝ 3:

15. Պատ.՝ 4:

16. Պատ.՝ -:

17. Պատ.՝ -:

• Կընտրես որևէ տեքստ։
• Կմգեցնես կետադրական նշանները։
• Հերթով կբացատրես յուրաքանչյուր նշանի կիրառության պատճառը։

Զևսը Օլիմպոսի աստվածներից գլխավորն էր: Նա Կրոնոսի և Հռեայի երրորդ որդին էր, Աիդի, Հեստիայի, (թվարկվում է պատկանելությունը) Դեմետրայի և Պոսեյդոնի եղբայրը: Զևսի կինը` Հերա աստվածուհին, (բացահայտիչ) նաև նրա քույրն է:

Զևսի ատրիբուտներն են վահանը և երկկողմանի կացինը, (թվարկում) երբեմն արծիվը։ Նստավայրը համարվել է Օլիմպոս սարը։ Բացի դրանից նա բաշխում է երկրի վրա բարին ու չարը, երբեմն նույնացվում է ճակատագրի հետ, (թվարկում) երբեմն ինքն է Ճակատագրին ենթակա էակ: Նա կարող է կանխատեսել ապագան, հայտարարում է ճակատագրի կամքը երազների, (թվարկում) ամպրոպի և կայծակի միջոցով։ Ամբողջ հասարակական կարգը հաստատված է Զևսի կողմից, (ուրիշ իմաստ) նա է նվիրել մարդկանց օրենքներ, հաստատել է արքաների իշխանությունը, պահպանում է ընտանիքն ու օջախը, (թվարկում) հետևում է ավանդույթների և սովորույթների պահպանմանը։

Ստեղծագործում ենք:

• Ինչ ստացա ուսումնական տարվանից
• Սպասում
• Անսպասելի հանդիպում
• Երազանքների ճամբարը
• Այս տարվա գարունը
• այլ

Երազանքների ճամբարը

Անցած տարիների ճամբարները ինձ շատ դուր էին եկել և երազանքներիս ճամբարը համարյա թե ոչնչով չի տարբերվում դրանցից: Ես շատ կուզենամ. հետաքրքիր նախագծեր, օրինակ՝ հետաքրքիր ճաշատեսակներ պատրաստել, ճամփորդել ուրիշ քաղաքներով, Երևանով քայլել և տարբեր հետաքրքիր տեղեր այցելել, լողավազան գնալ և այլն: Ես հետաքրքրված եմ ասիական ուտեստներով և ինձ թվում է շատ հետաքրքիր կլինի դրանցից մեկը պատրաստել: Ինձ թվում է, որ շատերին է դա հետաքրքրում և կարելի է հրավիրել տարբեր խոհանոցների խոհարարների, որոնք կսովորեցնեն մեզ այդպիսի հետաքրքիր ուտեստներ պատրաստել: Շատ կուզենայի գնալ այնպիսի վայրեր, որտեղ դեռ դպրոցի հետ չեմ եղել, օրինակ՝ Դիլիջան, Ծաղկաձոր և այլն: Նաև կուզենայի գնալ հնագիտական պեղումների վայրեր: Օրինակ՝ Կարմիր Բլուր, Արենի և այլ: Այսքանը ինձ հերիք է լավ ժամանակ անցկացնելու համար:

1. Տեքստը փոխադրի՛ր իբրև զրույց:

— Ո՞վ է հայտնագործել պաղպաղակը, — հարցրեցի:

— Հայտնի է, որ Սիցիլիան նվաճած արաբները տասնմեկերորդ դարում մի հետաքրքիր ուտելիք էին պատրաստում. թռչնի ձվի պարունակությունը դատարկում էին, դատարկ կճեպի մեջ համեմված ջուր լցնում և մի գիշեր թողնում ձյան մեջ, — պատասխանեց նա, — հին հռոմեացիները նույնպես ունեցել են իրենց սառն աղանդերը, — շարունակեց նա, — հանում էին դեղձի միջուկը և փոխարենը` մեջը սառույցի կտորներ լցնում: Առաջնությունը սակայն հին չինացիներին է պատկանում: Նրանք հռոմեացիներից դեռ շատ առաջ, որպես սառն անուշեղեն, գործածել են ձյունը` լիմոնի, նարնջի կտորների ու նռան հատիկների հետ խառնած: Եվ ճիշտ են արել, դա շատ համով է:

2. Տեքստն ընդարձակ փոխադրի՛ր նկարագրություն, բնութագրում, վերաբերմունք արտահայտող բառեր, բառակապակցություններ կամ նախադասություններ ավելացնելով:

Բարձր սարի խորդուբորդ լանջից քաղձրահամ ջուրը գոչգոչալով իջնում Էր: Մի ծարավ մարդ կուշտ խմեց, հովացավ, ասաց.

—Անուշ ձայնդ ականջ է տանում, չլիներ լավ չէ՞ր:
-Ինչ-ինչ-ի՞նչ,- զարմացավ սառը և քաղձրահամ ջուրը:
-Տեսա՞ր,- պատասխանեց զովացած մարդը,- քաղձր ձայնդ խանգարեց, կարևոր խոսքս քեզ չհասավ:
-Հասա՛վ ու շա՛տ լավ հասավ, ո՛վ կարճամիտ,- ասաց քաղցրահամ ջուրը:- Ամեն բան, որ շարժվում է, ձայն պիտի հանի:

3. Պատմություն հորինի՛ր, որն ավարտվի այսպես`
Այս պատմությունը ցույց է տալիս, որ հարազատ միջավայրից դուրս հայտնված մարդուն պետք է օգնել ու նեցուկ լինել, մինչև որ նոր տեղին հարմարվի:

Դա սովորական օր էր, Ալիսան առավոտից պատրաստվում էր, որպեսզի նոր դպրոց գնա: Նա ոգևորված էր, թեև մի քիչ վախեցած՝ նոր միջավայրում հայտնվելու մտքից:

Նա այդքան էլ չէր սիրում շբվել և նոր ընկերներ ձեռք բերել, բայց և չէր կարող միայնակ մնալ: Իր հին դպրոցում Ալիսան երկու մտերիմ ընկերներ ուներ, սակայն նրանք չէին կարող և չէին էլ ուզում տեղափոխումվել իր հետ ուրիշ դպրոց: Դա իհարկե նրան շատ հուզեց, բայց գլխում նաև դրական մտքեր կային տեղափոխության մասին:

Ալիսան շատ սիրուն էր հագնվել այդ օրվա համար: Նա հագել էր ճերմակ, գեղեցիկ՝ ծաղկանման նախշերով վերնաշապիկ, մուգ կապույտ կիսաշրջազգեստ և նույն գույնի օձիգ: Մազերը կապել էր շատ բարձր և զարդարել ճերմակ մազակալով:

Երբ մայրիկը բերեց Ալիսային դպրոցի մոտ, նա կանգնեց և նայեց դպրոցին: Նրա միտքը խառն էր: Դա նոր գլուխ էր իր կյանքում:

Եվ մի քիչ էլ նայելով դպրոցին, նա մտավ ներս: Մայրիկը արդեն գնացել էր՝ շտապ գործեր ուներ: Մտնելուց նրան ոչ ոք չդիմավորեց և նա պատահական դասարաններ էր մտնում՝ ման գալով տնօրենի գրասենյակը: Նա իրեն շատ անհարմար էր զգում: Վերջապես նա գտավ գրասենյակը, թխկթխկացրեց դուռը և երբ լսեց “Մտե՛ք” բառը, ներս մտավ:

— Բարև ձեզ:

— Բարի օր, գեղեցիկ աղջնակ: Ի՞նչ ես փնտրում:

— Ես նոր սովորող եմ և չեմ կարող գտնել իմ դասարանը

—-

Կետադրում ենք համր տեքստը:

Նրա հայրենիքը եղել է բարձրաբերձ Սասունը՝ այդ խուլ երկրի ամենախուլ անկյունը, որտեղ ձորերը դառնում են կիրճեր, խորունկ խավարչտին լեռնագագաթները՝ ապառաժներ՝ լերկ, ժանտատեսիլ: Տաք կիրճերում, լեռնային կարկաչուն վտակների՝ զմրուխտ կանաչով ծածկված ափերին գալարվում էր վայրի խաղողը, և նրա որթը մագլցում էր բրոնզագույն ժայռերի վրա: Աճում էր վայրի հոնը, երբեմն թուզը՝ քաղցր, մեղրածոր: Իսկ բարձրերում, որտեղ ցրված էին աղքատ հյուղակները, ցանում էին կորեկ ու վաղահաս ցորեն: Աշնանը՝ բերքահավաքի ժամանակ, մարդիկ արտերը եզրին խարույկ էին վառում, որպեսզի արջերը չտրորեն կորեկը: Երբեմն ընկույզի մեծությամբ կարկուտն է ջարդել այդ տքնաջան մարդու՝ արևից և խորշակից խանձված դեմքը, և ցուրտը սառեցրել է նրա՝ հողից կոշտացած ձեռքերը: Թվում էր՝ մինչև մահ կապրի այդ քարերի վրա, և երբեք չէր ենթադրում, ինչ է սպասվում իրեն: Բայց տակնուվրա անելով մարդկանց միօրինակ առօրյան, պայթեց պատերազմը՝ ահազարհուր ու տևական, և հրացաններ որոտացին՝ վառոդի մահաբերշաունչը տարածելով լեռաշխարհի՝ սարսափից, ցավից ու քաղցից կծկված գյուղերում: Սկսվեց արտագաղթը և մարդիկ՝ մահվան ահը աչքերում, տեղահան եղան՝ բռնելով օտար աշխարհների ճանապարհները: Վերցնելով կնոջն ու աղջկան, Հազրոն՝ ինչպես բունը կորցրած թռչուն, անցավ լեռից լեռ, քարանձավից քարանձավ, և՝ ահը աչքերի մեջ, մի պարզկա օր, միջօրեին հասավ ինչ-որ հարթավայր՝ գաղջ օդով, պղտոր, դեղին գետերով, որոնց մեջ չէին երևում այն ականակիտ առվակները, որ թավալգլոր իջնում էին հայրենի լեռների սառույցով պատված գագաթներից: Լաց եղավ կինը, լաց եղավ և Հազրոն, ու սիրտը թեթևացավ: Ապա՝ սրբելով արցունքը, ուսն առավ աղջկան և քայլեցին առաջ` դեպի անհայտ հեռուները: