1. Որո՞նք են անասնապահության զարգացման նախադրյալները:
Անասնապահության զարգացման նախադրյալներն են՝ կլիման, ջուրը աշխարհաբաշխումը, ուտելիքը և այլն:
2. Ի՞նչ կապ ունի անասնապահությունը տնտեսության մյուս ճյուղերի հետ:
Անասնապահությունը գյուղատնտեսության կարևորագույն ճյուղերից մեկն է: Անասնապահությունը բնակչությանը մատակարարում է միս, կաթ, կենդանական յուղ, ձու, իսկ թեթև արդյունաբերությանը` բնական հումքի որոշ տեսակներ (կաշի,բուրդ մորթի):
3. Նշել այն երկները, որտեղ առաջատար են անասնապահության հետևյալ ճյուղերը՝ ոչխարաբուծություն, խոզաբուծություն, խոշոր եղջերավոր անանսապահություն, ձիաբուծություն, ձնկորսություն:
Ոչխարաբուծություն (մսաբրդատու)-Եվրոպա, Նոր Զելանդիա, Արգենտինա
Прилагательные, указывая на признак, помогают нам выделить нужный предмет из многих однотипных предметов. Например, вам нужен карандаш, и вы говорите товарищу: «Дай карандаш». – «Какой?» – «Дай красный». Так с помощью прилагательного выделяется один предмет из нескольких однотипных.
С прилагательными речь как яркая цветная картина, может быть, даже ещё богаче, чем картина, так как прилагательные обозначают не только цвета предметов, их звуки, запахи, вкус, но и выражают отношение к предметам, о которых говорится.Имя прилагательное отвечает на вопросы Какой (Какая? Какое?), Чей? (Чья? Чье?) и Каков?
1) ресторан недалеко от дороги – придорожный ресторан
2) очень странная история – престранная история
3) дома недалеко от города – пригородные дома
4) очень скучный фильм – прескучный фильм
5) площадь рядом с вокзалом –привокзальная площадь
6) не полностью открытый ящик – приоткрытый ящик
1) человек без совести –бессовестный человек
2) работа без перерыва – беспрерывная работа
3) певица без голоса – безголосная певица
4) жизнь без радости – безрадостная жизнь
5) кошки без дома – бездомные кошки
6) въезд (в страну) без визы – безвизовый въезд
Упражнение:
Прочитайте текст,выпишите словосочетания с прилагательными,напишите их род и число.
НА КРАЮ ЛЕСА
Вышла на край леса старая лосиха с длинноногим лосенком и задремала на теплом весеннем солнышке. А маленький лосенок учится бегать. Спотыкаются о высокие кочки его длинные ноги. Ласково пригревает в редком лесу весеннее солнышко. Уже надулись на деревьях душистые клейкие почки. Из березовой ветки прозрачными каплями сочится сладкий сок.Весенние лужи отражают высокое небо и кажутся синими. Золотистыми пуховками распустились кустики ивы. Под деревьями зеленеют обросшие брусничником кочки. Хорош запах весеннего леса!
Задремала старая лосиха, но чутко слышит она каждый шорох, каждый тревожный звук. Беззаботно резвится маленький лосенок. Знает он, что не даст его в обиду чуткая и сильная мать.
Yerevan is the capital of Armenia. 1,1 mln people live in Yerevan and it is the largest city in Armenia. Yerevan is the most important transport crossroad, as well as political, economic, cultural and scientific center. The city has 2 airports and Yerevan had a metro since 1981. The name of Yerevan originated from Urartian Erebuni fortress before it was called Yerevan city. Yerevan is more then 2800 year old. It has been the capital since 1918 and is the 12th in the history of Armenia. Yerevan is located from 900 to 1300 meters above the sea level. The climate is mild. Hot dry summers and relatively short but cold winters are typical for Yerevan. It is divided into 2 parts by the Hrazdan River.
A walking tour is the best way to really get immersed in Yerevan’s culture, history and cuisine. The city centre is, of course, the place to do this, as it is home to landmarks like the grand Republic Square, the impressive Opera House, the 18th century Blue Mosque and the famous Cascade complex.
Walking around the city centre is a phenomenal way to see the history of the city, from the Persian times to the Soviet periods. You will also get a glimpse at Yerevan’s modern side, with contemporary architecture, coffee shops and trendy restaurants being found along the alleyways and the main streets.
Yerevan is a pretty old city that boasts a very long history, some of which is gruesome and some that is not. A great way to learn about the city’s past is to head to its museums.
The History Museum of Armenia has a collection of over 400,000 objects and is arguably the best museum for those that want to learn more about the city, as well as the entire country. It features Ethnography, Archaeology, Numismatics and Modern History departments, with collections in each.
The largest collection of Armenian art can be found at the National Gallery of Armenia, though it also displays work from numerous European and Russian artists. For a look into the country’s not so nice past, check out the Armenian Genocide Museum-Institute.
Փափկամարմինները ունեն մոտ 130.000 տեսակ և բազմազանությամբ գրավում են երկրորդ տեղը կենդանիների թագավորությունում: Կան փափկամարմինների 7 դաս, որոնցից երեքը կներկայացնեմ: Դրանք են՝ փորոտանիների դասը, երկփեղկանիների դաս, գլխոտանիների դասը:
Փափկամարմինների դասին է պատկանում նրանց մեծամասնությունը, մոտ 90.000 տեսակ: Նրանց մարմնի ձևերը բազմազան են, գլուխը հստակորեն առանձնացված է իրանից և կրում է 1−2 զույգ շոշափուկներ և 1 զույգ աչքեր: Փորոտանիների մեծ մասի մարմինը ծածկված է պարուրաձև խեցիով, սակայն կան տեսակներ, որոնցք խեցի չունեն: Մեծամասամբ ապրում են ծովում, սակայն կան նաև քաղցրահամ ջրերում և ցամաքում ապրող տեսակներ: Հիմնականում սնվում են բույսերով, ունեն հատուկ օրգան՝ քերիչ, որի օգնությամբ քերում են բույսը:
Երկփեղկանիները ապրում են ծովերում և քաղցրահամ ջրամբարներում, վարում են սակավաշարժ կամ անշարժ ապրելակերպ: Սնվում են մանր խեցգետնակերպերով, նախակենդանիներով և միաբջիջ ջրիմուռներով: Այս դասի ներկայացուցիչների առանձնահատկությունն է երկփեղկանի խեցին, որը շրջապատում է կենդանու մարմինը: Փեղկերը միացած են առաձգական կապաններով և կարող են բացվել: Երկփեղկանիները չունեն արտահայտված գլուխ, նրանց մարմինը երկարավուն է և սեղմված կողքերից, ունի երկկողմանի համաչափություն: Առջևում գտնվում է բերանը, իսկ ետևի մասում՝ հետանցքը:
Գլխոտանիների դասը ամենազարգացածն է փափկամարմինների մեջ և ունի մոտ 700 կենդանատեսակ: Գլխոտանիները ապրում են ծովերում և հասնում են խոշոր չափերի: Նրանք գիշատիչներ են: Գլխոտանիների մարմինն ունի երկկողմանի համաչափություն և կազմված է գլխից, իրանից և 8−10 երկար շոշափուկներից: Ձագարի օգնությամբ կենդանին լողում է: Մկանների կծկման շնորհիվ ջուրը թիկնոցային խոռոչից դուրս է նետվում ձագարի միջով և հրում է կենդանու մարմինը հակառակ ուղղությամբ: Շոշափուկները տեղակայված են գլխի վրա և շրջապատում են բերանային անցքը: Նրանց վրա կան ծծաններ, որոնք թույլ են տալիս կենդանուն ամրանալ հատակին և որս անել: Շոշափուկները նաև օգտագործվում են հատակով շարժվելու համար: Գլխոտանիներն ունեն պաշտպանական հատուկ օրգան՝ թանաքային գեղձ: Այն իրենից ներկայացնում է մուգ գույնի հեղուկ պարունակող պարկ, որի ծորանը բացվում է թիկնոցային խոռոչում: Հանկարծակի անհանգստության դեպքում կենդանին դուրս է նետում թանաքը, և այն քողարկում է կենդանուն՝ առաջացնելով նրա շուրջ սև կամ գորշ գույնի ամպ:
Այնպիսի պատմություն գրի՛ր, որ հետևյալ հետևություններից մեկն արվի:
Սուտասանը որ իմանա՝ սուտը բռնող չկա, ի՛նչ ասես կհնարի:
Մարդուն ըստ իր արարքի են ճանաչում:
Իր աչքի գերանը չի տեսնում, ուրիշի աչքի շյուղն է տեսնում:
Այս պատմությունը պատմեցի, որ չվախենաք անծանոթ քաղաքում «կորչելուց»:
այլ
Պետք չէ մարդուն, չիմանալով նրան դատել
Արթուրը մի տղա է, 16 տարեկան: Նա ապրում էր հանգիստ կյանքով, բայց մի քանի օրում այդ ամենը լրիվ փոխեց: Մի կիրակի օր նա գնացել էր իրեն նոր ժամացույց գնելու: Այդ օրը յուրահատուկ չէր: Նա հետ վերադարձավ նոր ժամացույցով տուն և սկսեց տնային աշխատանքները կատարել: Հաջորդ օրը բոլորին այդ ժամացույցը դուր եկավ: Դասարանցիները նրան հարցուփորձ արեցին, թե որտեղից է գնել, թանկ արժե՞ր, թե՞ ոչ և այլ հարցեր: Նա բոլոր հարցերին պատասխանեց, բայց միայն դասարանցի Եվային այդ պատասխանները դուր չեկան: Նա կասկածեց, որ Արթուրը դրանք գողացել է: Հաջորդ օրերը Եվան բոլորին դպրոցում պատմել էր իր կասկածների մասին: Արթուրին սկսեցին մեղադրել, ծաղրել և վիրավորել: Դա շարունակվեց մի քանի օր, բայց Արթուրը էլ չդիմացավ և պատմեց ամենը ծնողներին, որոնք ինչ-որ ժամանակ անց որոշեցին նրան ուրիշ դպրոց տեղափոխել: Մյուս շաբաթ նա արդեն ուրիշ դպրոց գնաց: Այնտեղ դեռ ընկերներ և ծանոթներ չուներ: Արթուրը ծանոթացավ իր դասարանի միայն մի տղայի հետ, որը իր նման համեստ, բայց աշխատասեր էր: Նրանք սկսեցին շփվել: Ինչ-որ ժամանակ անց խոսակցության մեջ մի թեմա բացվեց, Արթուրի հին դպրոցի մասին: Նա ամեն ինչ պատմեց: Ընկերը՝ Աշոտը չհավատաց, քանի որ այդքան շփվելուց հետո նա կարող է պնդել, որ Արթուրը ոչ-մի անգամ այդպիսի բան չէր անի: Այսպես նրանք հասկացան, որ պետք չէ մարդուն, չիմանալով նրան դատել:
Նանե Խաչատրյան 