Առաջադրանքներ՝

1․ Կարդա՛ պատմությունը։

2․ Հիմնական ասելիքն արտահայտիր երկու նախադասությամբ։

Սա իսկական պատմություն է և ցույց է տալիս, թե ինչ հայրենասեր և բարի էր Հովհաննես Թումանյանը: Նա շատերին էր օգնում այդ բարդ ժամանակներում, ինչը մենք նաև տեսնում ենք այս պատմության մեջ: Նաև այս իրավիճակում էին առաջին անգամ ասվել “համենայն հայոց բանաստեղծ” բառերը:

3․Դուրս գրիր երկու հատուկ և հինգ հասարակ գոյական։

Հատուկ — Թոթովենց, Թումանյան, Էջմիածին, Գևորգ, Կաթողիկոս

4․ Բաղադրյալ հատուկ գոյականների գրության երկու կանոն հիշիր, գրիր

Բաղադրյալ հատուկ գոյականները կազմված են երկուսից ավել բառերից:
Բոլոր բառերը գրվում են մեծատառով:

4․ Հոլովի՛ր հինգ գոյական

մարդ — մարդիկ
անձրև — անձրևից
գաղթականներ — գաղթականներով
գրող — գրողին
վանք — վանքի

Դուք խոսում եք ամենայն հայոց բանաստեղծի հետ. Հովհաննես Թումանյան
Թոթովենցը Թումանյանին առաջին անգամ տեսել է Էջմիածնի վանքի բակում, որտեղ հավաքվել էին մեծ թվով գաղթականներ: Ամեն կետում մարդ էր մեռնում, շատերը սովից կամ հիվանդություններից…
Հանկարծ սկսում է անձրև, որը քիչ ժամանակ անց վերածվում է տեղատարափ անձրևի և հեղհեղում է գետինը: Ամեն տեղ լցվեց գաղթականներով, բայց դեռ հազարավոր գաղթականներ դրսում էին և Թումանյանը ստիպված գաղթականների առաջ բացում է նոր կառուցվող վեհարանը, որ մինչև այդ անձեռնմխելի էր:
Դա զայրացնում է Կաթողիկոսին (Գևորգ Ե):
Ասում էին, որ երեկոյան Վեհափառը կանչել է Թումանյանին և հանդիմանել նրան այդ «բռնի» գործողությունների համար:
Վեհափառը պատվիրել է, որ Թումանյանը այլևս այդպիսի բան չանի, սակայն Թումանյանը պատասխանել է, որ պիտի անի, եթե անհրաժեշտություն լինի: Հայոց հայրապետը կանգնել է ոտքի և հայտարարել.

-Դուք խոսում եք Ամենայն Հայոց Հայրապետի հետ:

Գրողը նրան պատասխանել է.

-Իսկ դուք խոսում եք ամենայն հայոց բանաստեղծի հետ: