Թարգմանչաց տոնին նվիրված նախագծերին ընդառաջ՝ թարգմանում ենք հայերեն որևէ օտարալեզու տեքստ սիրելի թեմայով:
“Նումիի և Նիկիի արկածները” գրքից մի հատված
Роковое недоразумение случилось в совсем обычный день, где-то к полудню, так что в нем приняло участие не более десяти человек. Большей частью это были ученики средних и старших классов, которые вволю потешались над уморительным с виду человечком, а еще больше – над его смешной речью.
Даже по голосу можно было определить, что человечку нет еще и двенадцати. Одет он был в нечто вроде скафандра, который сиял и переливался металлическим блеском, словно звезда с новогодней елки. Его фигурку можно было бы назвать стройной, если бы ее не портил вздувшийся на спине довольно внушительный горб, и карманы не оттопыривались бы от спрятанных в них бог весть каких интересных штуковин. Ибо, как известно, в карманах у детей не бывает ненужного или бесполезного. Это только взрослые держат в карманах всякую дребедень наподобие старых квитанций, использованных трамвайных билетов и бумажек с записанными номерами неизвестно чьих телефонов.
Через мутное стекло шлема было видно, как человечек, отчаянно гримасничая, шевелит губами. Похоже, ему было душно в этом неудобном колпаке, но он стоически терпел, так как собравшаяся вокруг него публика щедро воздавала ему за страдания веселыми подначками и здоровым хохотом.
Թարգմանություն
Ճակատագրական թյուրիմացություն տեղի ունեցավ մի շատ սովորական օր, մոտ կեսօրին, այդպես որ դրան մասնակցեցին ոչ ավելի, քան տասը մարդ: Մեծ մասը եղել էին միջին և ավագ դպրոցների սովորողները, ովքեր ծաղրում էին ծիծաղելի արտաքինով մի մարդուկին, իսկ ավելի շատ այդ մարդուկի ծիծաղելի խոսքի ձևով:
Նույնիսկ ձայնով կարելի էր ասել, որ այդ մարդուկը դեռ տասներկու տարեկան էլ չկար: Նրա հագին էր մի բան, որը նման էր տիեզերական հագուստին, որը շողում և փայլում էր մետաղական փայլով, ինչպես տոնածառի վրայի աստղը: Նրա կազմվածքը կարելի էր անվանել սլացիկ, եթե այն չփչացներ մեջքի, փքված և բավականին մեծ կուզը, և գրպանները դուրս չգային մեջը թաքցված Աստված գիտի ինչ հետաքրքիր բաներից: Քանի որ, ինչպես գիտենք, երեխաների գրպաններում չեն լինում ավելորդ կամ անօգուտ բաներ: Դա միայն մեծերն են իրենց գրպաններում պահում ամեն տեսակ աղբ, ինչպես հին կտրոններ, տրամվայի տոմսեր և թղթեր, որոնց վրա գրված են անհայտ հեռախոսահամարներ:
Մեկ րոպե անց սաղավարթի պղտոր ապակուց երեվաց, թե ինչպես մարդուկը, հուսահատորեն ծամածռվելով, շարժում էր շուրթերով: Երևի թե, նա խեղդվում էր այդ անհարմար, փոքր գլխարկի մեջ, բայց նա ստոիկորեն դիմանում էր, քանի որ իր շուրջ հավաքված ժողովուրդը մեծահոգաբար պարգևատրում էր իր չարչարանքների համար ուրախ կատակներով և ծիծաղով:
Նանե Խաչատրյան 