Մելինբարը փնտրելով

Բարև: Երևի կզարմանաս, թե ով եմ ես և թե ինչու եմ այս օրագրի սկզբից այս հատվածը գրել: Ես չեմ ասի, թե ով եմ ես, բայց կասեմ, որ ես մինչև վերջ թարգմանել եմ բառերը, որոնք թարգմանված չէին: Թվերը չեմ կարող թարգմանել և չեմ կարծում, որ մեկը կկարողանա, բայց բառերը թարգմանված են և դու դրանց բացատրությունները կգտնես՝ անցնելով այս հղումով: Հաջողություն…..

Մելիսայի գլիմբ

Իմ մասին

Բարև գլիմբ1 կամ քեզ կարելի է անուն դնել: Ես քո անունը դնում եմ Սեյա: Ինձ թվում է լավ անուն է: Լավ հիմա իմ մասին խոսանք: Ես Մելիսան եմ, ζβδΨι տարեկան եմ: Ապրում եմ մոլորակում, որի անունն է Մելինբար: Ես շատ եմ սիրում ուրիշների հետ ծանոթանալ Ξավելի ճիշտ իրենց հոգիներիΞ: Ինձ թվում է դու ինձ լավ չհասկացար: Ես… իմ մեջ եմ քաշում էակների հոգիները, ավելի ճիշտ հատուկ էակների հոգիները: Մենք՝ մելիները կոչում ենք նրանց քանդեներ2: Երևի քեզ հետաքրքրում է ինչի համար: Նրանցով մենք ուժեղանում ենք և ապրում ենք: Առանց նրանց մենք չենք ապրելու և կմահանանք: Մելինբարում մենք շատ քանդեների հոգիներ ունեինք, սակայն կունդեների3 հետ կռվից հետո մենք սպառեցինք մեր քանդեների պաշարները: Ինձ ուղարկեցին իրենց հոգիների հետևից…

ထ ‣ Ϙϱϸϐ βε

Բարև իմ Սեյա: Արթնացել էի ինչ-որ հեղուկի մեջ: Ինձ թվում է հենց դա է ջուրը: Շատ սառել էի: Փորձում եմ մելիներին4 կանչել՝ ինձ օգնելու, սակայն միայն վերև բարձրացող մուգ կլորներ եմ տեսնում դիմացս: Լրիվ մոռացել էի, որ գտնվում եմ ուրիշ մոլորակում: Այդ պահին ամեն ինչ սևացավ և դրանից հետո բան չեմ հիշում:

Արթնացա նրանից, որ ինձ կպնում էին: Փորձում էի տեսնել, թե ինչ է կատարվեւմ, բայց դժվարացա: Ցավով նայեցի և դիմացս ամեն ինչ լղոզված էր, միայն տեսա անընդհատ շարժվող ուրվագծեր: Այդ պահին ես շատ վախեցա և փորձեցի պաշտպանվել, բայց ստացվում էր փայտի նման այն կողմ-այս կողմ շարժվել: Դրանից հետո ինձ պահող ուրվագծերը միաժամանակ բաց թողեցին և ընկա գետնին: Այնպես ցավաց: Այդ պահին դիմացս նորից սևացավ և ես նորից անջատվեցի:

Տաք է: Ինչ լավ է: Ես արթնացա ինչ-որ բանի մեջ: Բայց այն շատ փափուկ էր և մեջը շատ տաք, ես դրանից չվախեցա: Դեռ ոչ մի անգամ այսպես ապահով ինձ չէի զգացել: Երբ նայեցի այդ տեղը, որտեղ ես պառկած էի և տեսա կողքիս մի էակ, դա քանդե է: Քանդեները մեզ նման են: Նա նկատեց, որ ես արթուն եմ և մի-քանի րոպե շարունակ անշարժ ինձ էր նայում: Ես նայում էի նրան, իսկ նա ինձ: Արդեն հոգնեցի պառկելուց և վեր կացա: Այդ պահին նա շատ ուժեղ կանչեց, բայց ես բան չհասկացա: Ես լսեցի վերևից իջնող ոտնաձայներ: Այդ պահին շատ վախեցա: Ինչ որ քառակուսի բան բացվեց, որը ես առաջ չէի նկատել և այնտեղից մտան քանդեներ և անշարժ մնացին՝ ուշադիր նայելով ինձ: Ինձ թվաց որ նրանք ինձ կսպանեն: Ես որոշեցի դա անել… Ես… ես… պահեցի ձեռքերս գլխի վերևը՝ փակելով աչքերը և… ԲԱՑԵՑԻ ԱՉՔԵՐՍ: Հիմա ես անվտանգության մեջ եմ…

ထ ‣ ζϱϸϐ με

Ես քնել էի և արթնացա մեծ, կլորաձև բաների մեջ: Դրանց մեջ հոտավետ և հետաքրքիր ձև ունեցող էակներ էին: Դրանցից մի քանիսը թպրտում էին: Բայց ինձ դա այդքան էլ չէր հետաքրքրում, ինձ հետաքրքրում էին քանդեների հոգիները: Ես պետք է շատ քանդեներ քաշեի: Երևի դու չգիտես ինչու եմ այսքան շտապում, հիմա կբացատրեմ: Մենք քանդեների հոգիներով սնվում ենք և դա հոգի քաշելուց ինչ-որ ժամանակ հետո է լինում: Մեր հոգիներով սնուցումը կատարվում է երեք բելիում5: Եվ ես պետք է մինչ այդ ժամանակը լրանալը հասցնեմ հոգիները բերեմ Մելինբար: Իհարկե շատ դժվար առաջադրանք է, բայց ես մելիների միակ հույսն եմ:

Ես վեր կացա, իմ ամբողջ գանդելան6 ցավում, բայց ես միևնույնն է վեր կացա՝ իմ առաջադրանքը կատարելու: Ես նայեցի վերև և տեսա, որ ամեն ինչ մռայլ էր և գորշ: Հանկարծ շատ ուժեղ գոռոց լսեցի: Նույն պահին մի ակնթարթով լույսի գիծ հայտնվեց և կորավ: Ձայնից շատ վախեցա, բայց այս վախենալու աշխարհը ինձ չի կանգնեցնի օգնել մելիներին: Վերևից ինչպես հասկացա ջուր սկսեց կաթալ: Սակայն հենց իմ գանդելայի վրա ջրի կաթիլ կաթաց իմ մաշկի այդ մասը դարձավ մանուշակագույն և շատ ցավաց, ոնց որ այրեր: Դա ավելի ու ավելի ուժեղացավ և ես ստիպված էի մնալ այդ լողացող նավի մեջ: Բայց ես պետք է շտապեի: Ես հասկացա, որ իմ մոտ բացի ջրից պաշտպանվելու միջոցից հիմա ոչինչ պետք չի: Ես բոլոր քառակուսի անցքերով մտա, նայեցի ամեն ինչ և դրանցից ամենաօգտակարը մի մեծ կլոր բան էր՝ այդ նյութը ոնց որ կոչվում է փայտ և այն մեջից մեկ կողմից ծակ է: Ես կարող եմ դրա մեջ թաքնվել, իսկ բամներս7 մնան ներքևում և ես քայլելով հասնեմ ավելի ապահով տեղ:

Ես երկու ծակ արեցի այդ փայտի մեջ՝ ջինքերիս8 համար, գլուխս մտցրեցի և նայելով այդ ծակերից սկսեցի քայլել: Սակայն ես մոռացա այն, որ ես ջրով պատված եմ և ոչ մի տեղ չեմ կարող գնալ: Այդ ժամանակ որոշեցի ինչ-որ ձև շարժեցնել այս լողացող բանը: Ես նորից շրջեցի այդտեղով և փորձեցի գտնել կառավարման տեղը: Այն պետք է նման լինի մելիների սադրենթին9: Ես միայն գտա մի տեղ, որտեղ շատ կոճակ կար: Ես սեղմեցի մեկը, հետո մյուսը և այդպես բոլորը փորձարկեցի: Մոտավորապես հասկացա, թե ինչպես կառավարել այս լողացող բանը: Սա մելիների սադրենթին ընդհանրապես նման չէր:

Լավ, դե ինչ, ես սկսում եմ: Ես սղմեցի առաջ տանող կոճակները և լողացող բանը իրոք առաջ գնաց: Դա նույնիսկ զվարճալի էր և լավ էր, որ այդտեղ ջուրը չէր կաթում, քանի որ այդ տեղը փակ էր և ես հանեցի փայտից բանը: Ամենինչ լավ էր, բայց լողացող բանը… Ես արդեն չեմ կարող անընդհատ ասել լողացող բան: Արի ես անուն դնեմ դրան: Վելի: Վերջ հիմա այն անվանելու եմ Վելի: Լավ շարունակենք: Ամեն ինչ լավ էր, բայց Վելին դանդաղ էր շարժվում, իսկ ես այդտեղ բան չունեի անելու և քնեցի:

ထ ‣ δϱϸϐ θε

Ուժեղ ձայն լսեցի և վեր թռա: Երևի ինչ-որ բան խփեց Վելիին: Բայց ես վեր կացա և նայեցի կլոր և անտեսանելի բանից և տեսա որ մութ է և ցամաք է երևում: Պարզվեց Վելին է խփել ցամաքին: Շատ լավ: Հիմա ես կարող եմ քայլել և հոգիներ քաշել:

Ես մի ձև դուրս եկա Վելիից և նայեցի շուրջս: Այստեղ շատ լույս կար և ինչ-որ անհասկանալի ձայներ էին գալիս։ Այդ ձայնի տակ քանդեները անհասկանալի շարժումներ էին անում: Ես դանդաղ շարժվեցի այդ կողմ: Տեսա, որ կային քանդեներ, որոնք գնդակ էին իրար գցում ցանցի վրայով, նաև տեսա, թե ինչպես են իմ այն փափուկ և տաք բանի նման իրի վրա նստած ինչ-որ հոտավետ՝ ինչպես ես հասկացա սնունդ էին դնում հեդիի10 մեջ: Համարյա թե բոլորը ծիծաղում էին և խոսում էին: Այս տեղը ինձ այդքան էլ դուր չեկավ: Ես արդեն ավելի արագ շարժվելով գնացի առաջ, բայց մի պահ կանգ առա: Այդտեղ այդքան էլ շատ մարդ չկար և ես որոշեցի դա անել: Այո, այո, ես նրանց հոգիները քաշելու եմ հիմա իմ մեջ: Դե այս ամենը դու արդեն գիտես ինչպես է կատարվում: Ես պահեցի ձեռքերս գլխի վերևը՝ փակելով աչքերը և ԲԱՑԵՑԻ ԱՉՔԵՐՍ: Դե ինչ, հիմա ես հանգիստ կարող եմ առաջ գնալ:

Դիմացս տեսա փայտից վերև բարձրացող և վերևում կանաչ բաներով իր: Դրանցից ցամաքի վրա շատ կար: Ես գնացի առաջ, առաջ և տեսա ազատ դաշտ, որտեղ ծալվող ինչ֊որ իրեր էին: Բոլորը տարբեր գույների էին: Դրանցից բոլորում լույս էր վառվում, բացի մեկից: Լույս վառվողների մեջ ուրվագծեր էին, որոնք շարժվում էին: Ամեն մեկի մեջ ես տեսա մեկ քանդեի ուրվագիծ: Երևի այդտեղ նրանք քնում են:

Ես էլ որոշեցի առանց լույսի բանում քնել: Ես զգուշությամբ բացեցի այն և նայեցի մեջը: Այնտեղ նույն փափուկ և տաք իրն էր, քառակուսի ու փափուկ ինչ-որ բան և վերջ: Ես մտա այդտեղ, տեղավորվեցի և փորձեցի քնել: Այդ բոլոր քանդեների հոգիները ես իհարկե ուզում էի քաշել, բայց չէի կարող, քանի որ այս մութի ու լույսի ընթացքում քաշել եմ և ուժերս էլ չի հերիքում նորից այդքան շատ քանդեների հոգիներ քաշելը: Ես հոգիները որոշեցի վաղը քաշել, իսկ հիմա կփորձեմ քնել:

Իհարկե իմ քունը չէր տանում, քանի որ մութ ժամանակ ինձ արթնացրեց հարվածի ձայնը: Ես չգիտեի ինչ անել և որոշեցի լավ ուսումնասիրել այդ փոքրիկ տեղը: Ես բոլոր անկյունները և ծայրերը նայեցի, ամեն ինչի տակ նայեցի և գտա միայն մեկ բան: Դա գունշայի11 գույն ուներ, իսկ մեջը բարակ, հենլացենի12 գույնի բաներ էին և դրանցից այդտեղ շատ կար: Նաև այդ բարակ բաների վրա ամեն ինչ գրված էր: Համարյա թե ամեն ինչ, բացի վերջի մի քանի մասից: Ես փորձեցի կարդալ, սակայն չկարողացա: Ես մի քիչ հոգնեցի և քնեցի, քանի որ մութ ժամանակվա մեծ մասը չէի քնել:

ထ ‣ ηϱϸϐ λε

Օհ-հ-հ…. Արդեն լուսավորվել է: Պետք է արթնանալ: Դուրս եկա այդ տեղից և հիշեցի, որ պետք է այստեղի քանդեների հոգիները քաշել: Ես արագ գնացի այդ փակ բաներից մեկի մոտ, հետո մյուսի՝ բոլորը բացելով և ոչ մեկին չգտա: Ինչ զայրացած էի, բայց ոչինչ: Միայն այդ քանդեները չէին այս մոլորակում: Ես գնացի՝ փնտրելու ուրիշ քանդեներին: Ի զարմանս ինձ ես ոչ մեկին չգտա, բայց քայլում էի արդեն ↈ∱ չենգ13:

Աաաահ… Օգնեք… Բամներս ոնց որ արդեն ինձ չպահեն: Ընկնում եմ… Մահանում եմ… Լավ ինչպես դու հասկացար ես չեմ մահանում, եթե մահանայի մինչև հիմա չէի գրի քո մեջ: Ես ընկա, դրանից հետո աչքերից մեջ մթնեց և ես քնեցի-անջատվեցի:

<<Ինչու՞ եմ ես այսքան շատ քնում>>. կհարցնես դու: Որովհետև մինչ սնվելը ես թուլանում եմ: Ես կարող եմ ինքս, երբ ուզեմ սնունդը ամողջովին ուտեմ, բայց սնուցումը ես կարող եմ ուշացնել ամենաշատը երեք բելիով:

Ես նույնիսկ սողալով էի առաջ շարժվում, բայց իհարկե դանդաղ: Ես այնքան էի հոգնել: Այդպես ես սողալով առաջ էի շարժվում՝ մեկ-մեկ քնելով: Այդ ամենը մյուս գրվածի ժամանակ էր կատարվում, այնպես որ ավելի մանրամասն կպատմեմ հաջորդ գրվածում:

Այս գրությունը կարճ ստացվեց:

ထ ‣ φϱϸϐ ξε

Եկավ պահը քեզ իմ <<ճամբորդության>> մասին պատմեմ լրիվ:

Իմ ձեռքերը դուղում էին, մինգերս14 գնալով ջարդվում էին, գանդելայիս մեխլենագույն15 կլոր կտորներին էր կպնում ու ցավեցնում էր: Ես ինչպես արդեն ասացի քայլում և սողում էի մոտավորապես ↈ∱ չենգ: Ինձ պետք է արագ շարժվել, ես պետք է հասցնեմ: Մի պահ նկատեցի լույս և որոշեցի շարժվել դրա կողմ: Դա ինչ-որ հալսի16 նման բան էր, բայց այն տարբեր գույնի լույսերով էր վառվում և այդ լույսերը թարթում էին: Ես որոշեցի մտնել… այտեղ ձայն էր, որի տակ խոսում էին։Այդտեղ ոչ մեկ չկար, միայն մեկ մարդ էր, որը տեսնելով ինձ փախավ։ Հմ… լավ։ Ես փափուկ նստարանից բռնվելով՝ փորձեցի վեր կենալ և լավ ուսումնասիրել այդ տեղը։ Մի կերպ կարողացա։

Այդտեղ լիքը փայտից տախտակներ կային, որոնց պահում էր փայտից կլոր ու երկար բան։ Մի քանիսի վրա նկատեցի այն, ինչ հոտավետ էր և դա քանդեները դնում էին իրենց հեդիի մեջ։ Ես որոշեցի փորձեմ։ Միգուցե ավելի կուժեղանամ։ Զգուշությամբ վերցրեցի և դրեցի հեդիի մեջ։

Այդպիսի համ ես ոչ մի անգամ չեմ մոռանա։ Ես էլի ու էլի կերա և դա շատ համեղ էր։

Երևի դու չհասկացար ինչի մասին եմ, Սեյա։ Այն՝ ինչ ես ուտում էի գունշայի գույն ուներ դրսից, իսկ ներսից ավելի բաց՝ բաց սենլայի17 գույն ուներ։ Այն փափուկ էր և մի քիչ թաց։

Ես իրոք զգացի, որ ավելի ուժեղացա և որոշեցի շարունակել ճամփաս: Նայեցի անտեսանելի քառակուսի բացվող բանից դուրս և տեսա, որ նորից վերևից ջուր է կաթում: Օհ ո-ո-ոչ, ես պետք է այստեղ մնայի մինչև այդ ջուր կաթալը վերջանա: Ես փորձեցի զբաղեցնել ինձ տարբեր ձևերով՝ նորից սնվեցի, սնվեցի, սնվեցի: Լավ, ես միայն չէի սնվում:

Ես գնացի այդ փակ տեղի տարբեր տարածքներ: Շատ հետաքրքիր տեղ էր: Այդտեղ կային այն փայտից տախտակները, որոնք մի երկար փայտի կտոր էր պահում, նաև տեսա ֆայնի18, որը սև բանի վրա էր վառվում: Դե ինչպես հասկացար, Սեյա, այդտեղ հետաքրքիր էր:

Ես այդտեղ համարյա թե ամեն ինչ ուսումնասիրեցի և նույնիսկ չնկատեցի, թե ինչպես ջուր կաթալը վերջացավ: Եվ վերջապես ես նայեցի թափանցիկ, քառակուսի տեղից և տեսա, որ լուսավորվել է և ջուր կաթալը վերջացել է:

Ես մոտենում էի այդ բացվող բանին և հանկարծակի….

Ես ընկա ինչ-որ տեղ…. Վախեցա շատ… Նայեցի վերև և տեսա այն ծակը, որից և ընկա… Միայն այդտեղից էր լույս գալիս… Ես տեսնում էի միայն մթություն դիմացս, իսկ վերևը միայն ծակ, որից լույս էր գալիս… Իմ տակ ջուր էր, իսկ իմ ոտքը ծռվել և ցավում էր… Ես կծկվեցի և նստեցի՝ դողալով: Հանկարծ դիմացս տեսա փազենթ19 կիսակլորներ….

ထ ‣ ϰϱϸϐ Ιε

Սկզբից ինձ թվաց, որ իմ մոտ ուղղակի տեսիլքներ են, բայց հետո նրանք սկսեցին շարժվել դեպի ինձ: Չեմ հասկանում դա ովքեր են, բայց շատ վախեցա և հետ-հետ գնացի: Նրանք հետևից էլ էին գալիս: Ինչպես հասկացար՝ ես շրջապատված էի նրանցով:

ՕԳՆԻՐ…… ԻՆՁ ԻՆՉ-ՈՐ ՏԵՂ ԵՆ ՏԱՆՈՒՄ….. ԱԱԱԱԱ

Ես հիմա գրում եմ կատարվածից հետո:

Ես ուշադիր նայեցի նրանց և նկատեցի, որ նրանք շատ նման են քանդեներին: Միակ տարբերությունը ջինքերն էին: Եվ ես հասկացա….. Կունդեներ….. Նրանք են քանդեներին այսպիսին սարքել….. Ես արդեն նրանց մասին մոռացել էի… Նրանք հետևուϠմ են ինձ

Ես իհարկե փորձում էի նրանցից ազատվել՝ բամներով էի նրանց խփում, սպայերով20, թպրտում էի, բայց մեկ է չէր ստացվում: Ես սկսեցի մտածել, ինչպես նրանց հաղթել և հասկացա, որ եթե դա քանդեներ են՝ ուղղակի վերահսկված, ապա ես կարող եմ նրանց հոգիները քաշել: Այդպիսի բան կունդեները հաստատ չէին սպասում: Ես արեցի դա: Ես քաշեցի նրանց և հիմա կարող եմ ազատ գնալ այստեղից, սակայն ծակը շատ վերև էր և ես դրան չէի հասնում: Ես սկսեցի նայել կողքերս, փորձելով գտնել գոնե մեկ բան, որը կօգնի ինձ բարձրանալ վերև: Ես քայլում էի և ոտքերիս տակ զգացի ինչ-որ բան: Այն շատ սառն էր: Ես դրան սպայերով էլ կպա՝ փորձելով հասկանալ, թե դա ինչ է: Ինչպես և ես մտածում էի, դա կունդեների շենաջն21 էր: Նրանց շենաջը երևի փչացել էր և նրանք քանդեների միջոցով փորձում էին այն սարքել և երևի նույնիսկ վերջացրել են սարքելը: Դե լավ, ես երևի կարող եմ դրա օգնությամբ հասնել Մելինբար: Մեզ Մելինբարում սովորեցրել էին հակառակորդի՝ կունդեների շենաջները քշել:

Շատ մութ էր և ես հազիվ գտա տեղ, որով պետք է մտնել շենաջի մեջ: Նստեցի և սկսեցի հիշել, թե որ խոսքը ինչի հետ է կապված: Անցավ ինչ-որ ժամանակ և ես պատրաստ էի թռչել դեպի Մելինբար: Ասացի <<գենդանա>> և թռա մի քիչ վերև: Հետո ասացի <<քլանգե>> և շենաջը շատ արագ շարժվեց դեպի առաջ: Եվ վերջապես ասացի <<սերակումա Մելինբար>> և շենաջը սկսեց իր ճանապարհը դեպի Մելինբար: Հիմա ես պետք է ինձ զբաղմունք մտածեմ մինչ հասնեմ իմ հարազատ մոլորակ: Ուզում էի տեսնել ինչ կա ուրիշ այս շենաջի մեջ և գնացի դեպի հետ՝ նայելու: Ինչպես վախեցա, երբ տեսա ևս մի քանի քանդե: Ես արագ նրանց քաշեցի: Հիմա պաշարները հաստատ կհերիքեն մելիների համար…

ထ ‣ ὦϱϸϐ ϑε

Դե ինչ՝ ես արդեն յոթ չենգ այստեղ եմ: Դեռ ամեն ինչ լավ է: Շենաջը թռնում է դեպի Մելինբար: Վերջապես ես կտեսնեմ մելիներին, ինչքան ուրախ եմ: Մենք նորից իրար հետ կխաղանք, կխոսանք և բոլոր մելիները նորից կապրեն… Բայց կա մի պահ, որը ես չեմ ուզենա, որ լինի: Այն, որ կարող է ինչ-որ բան այնպես չգնա, այսինքն օրինակ՝ ուժեղ ձգողություն ունեցող մոլորակը ինձ իր մոտ քաշի կամ ինչ-որ բան ինձ կանգնեցնի: Ես իհարկե հույս ունեմ, որ այդպիսի բան չի լինի…

Ուրիշ հետաքրքիր բաներ չկան պատմելու: Ես թռնում էի, թռնում և հետաքրքիր բան չի եղել, որը քեզ կհետաքրքրի: Ես միայն ուզում էի կիսվել իմ հույզերով:

ထ ‣ τϱϸϐ ᾒε

Ես մի քիչ քնել էի, բայց արթնացա՝ ինչպես առաջին բլամպերից22 մեկում՝ լսեցի ուժեղ խփոց և արթնացա: Երևի հիշում ես այն կոշտ ու կլորաձև բաները, որոնց վրայով սողում էի ավելի առաջ: Ես դա ասում եմ, որովհետև շենաջին խփել էր հենց այդպիսի բան, բայց շա՜տ մեծ: Ես ավելի առաջ պատմել էի, որ շենաջը և սադրենթը այդպիսի բաներից վնասվածք չեն ստանում: Պարզապես շատ ուժեղ հարված էր:

Բայց սա այս բլամպի միակ հետաքրքիր մասը չէր: Դրանից մի քիչ հետո կատարվեց մի այլ բան: Մենք հանգիստ թռնում էինք, ես պառկած էի և բան չէի անում և հանկարծ… Հանկարծ շենաջը ուժեղ հարվածեց ինչ-որ մի բանի, բայց այդ մեծ և կլոր կտորից շատ ավելի ուժեղ հարված էր: Պարզվեց մենք հայտնվել ենք ինչ-որ մոլորակի վրա: Ուրեմն ես պետք է սպասեմ, որովհետև ժամանակ է պետք, որ շենաջը իր ուժերը հավաքի: Բայց մինչ իջնելը ես վերցրեցի՝ արդեն շենաջի մեջ գտնվող մի բան, որը իր մեջ կարող է պահել մինչև անվերջություն քանդեների հոգիները:

Ես իմ մեջ գտնվող հոգիները բաց թողեցի և նրանց միանգամից քաշեց սարքը: Հետո միջի հոգիները ես նորից իմ մեջ քաշեցի, իսկ դրանց տեղը սարքի մեջ հոգիների պատճենված տարբերակն էր: Հիմա հանգիստ կարող եմ իջնել:

Ես զգուշությամբ դուրս եկա շենաջից և նայեցի շուրջս: Ամեն ինչ մուգ սենլա ու մայլեդ23 էր: Հենց քայլում էի կողքս ամբողջությամբ այդ գույնի էր դառնում ինչ-որ ժամանակով, իսկ հետո մի ակնթարթում ներքև իջնում: Հետաքրքիր է… Իհարկե այդպես դժվար կլինի տեղաշարժվել, բայց ես մեկ է ուչինչ չունեմ անելու, այնպես որ մի բանով այստեղ կզբաղվեմ: Ես արդեն հաջորդ բլամպում կկարողանամ թռնել Մելինբար:

Դե… հետաքրքիր բան չկար անելու և ոչ մի էակ այդտեղ չկար: Ես թռնում էի, վազում էի, սողում էի, որպեսզի գոնե մի բանով զբաղվեի: Նաև քնեցի, բայց մի քիչ:

ထ ‣ ⨿ϱϸϐ ⨒ε ထ ‣ ⩈ϱϸϐ ⨘ε

Երևի կզարմանաս, թե ինչու եմ մի քանի բլամպ գրել՝ մեկի տեղը: Ես կպատասխանեմ, որովհետև մի քանի բլամպի ժամանակ հետաքրքիր բան չի կատարվել, այնպես որ ես կգրեմ ամեն մի բլամպի կատարվածը մեկ գրության մեջ, որպեսզի շատ անհետաքրքիր չլինի:

Ես արթնացա և շենաջը արդեն պատրաստ էր թռչելու: Ես նստեցի, ասացի նորից <<գնիմբա Մելինբար>> և ուղեվորվեցինք դեպի Մելինբար: Այդ մոլորակը հեռվից շատ գեղեցիկ է և հեռվից նույնպես ես ոչ մի էակ չտեսա: Տարօրինակ էր, բայց լավ:

Ես երկար էի գնում, շատ երկար և շա՜տ երկար և էլ բան չեղավ: Իհարկե շատ ձանձրալի էր, բայց ես անընդհատ մտածում էի, որ արդեն մոտավորապես ɮ₰ չենգից ես կհասնեմ Մելինբար:

Ճանապարհին ես տեսնում էի տարբեր մոլորակներ, որոնք լրիվ տարբեր գույների էին:

Բայց նրանք երևի ավելի փոքր ձգողություն ունեին և այդ պատճառով ես հեշտ անցնում էի դրանց կողքով:

Դե այդ բլամպերի մասին երևի այսքանը:

ထ ‣ ௹ϱϸϐ ૱ε

Այսքան ժամանակ հետո…. Ես տեսնում եմ այն…. Իմ հարազատ և սիրելի….. Մոլորակ

Սեյա, ինչպես դու հասկացար ես տեսա Մելինբարը: Ես այն նույնիսկ հեռվից կարող եմ նկատել: Ինչ ուրախ եմ: Ես միանգամից գրեցի, հենց տեսա Մելինբարը: Այն գնալով մեծանում է…. և ես գնալով մոտենում եմ…

Այս բլամպը երևի շատ հետաքրքիր ու լավը կլինի:

Երբ արդեն շատ մոտեցա Մելինբարին նկատեցի շատ և շա՜տ մելիների: Նրանք բոլորը թռնում էին ու սպայերով այնկողմ-այսկողմ էին թափահարում: Նրանք ինձ էին նայում՝ ավելի ճիշտ շենաջին, քանի որ ես նրանց կարող էի տեսնել շենաջի միջից, իսկ դրսից նրանք ինձ չէ: Ես արդեն մոտենում եմ Մելինբարին և հենց հիմա շենաջը կկանգնի Մելինբարի վրա: Իրենք երևի շատ կուրախանան, որ ես քանդեների հոգիներն եմ բերել և մելիները կապրեն երկար:

Հենց նոր ես կանգնեցի Մելինբարի վրա: Բոլորը վազում են ինձ մոտ: Ես բոլորին գրկեցի, նրանք ինձ նույնպես: Բոլորը շատ ուրախ էին: Ես բոլորին բարևեցի, գրկեցի և դրանից հետո որոշեցի գնալ Գելինկոսի մոտ: Սեյա, Գելինկոսը՝ Մելինբարի տիկարեն24 է և նա էր ինձ ուղարկել հոգիների հետևից: Վերջապես ես նրանց կհանձնեմ դրանք և բոլորը հանգիստ կապրեն: Ես գնացի Գելինկոսի մեծ հալսը և մտա ներս: Բարձրացա կլորաձև տեղով դեպի վերև: Այդ կլորաձև տեղը, ոչ թե կլոր էր, այլ կլորավուն և վերև բարձրացող բան էր: Դրանով մենք տարբեր տեղերով վերև ենք բարձրանում:

Ես հասա Գելինկոսին, նա շատ ուրախացավ և փաթաթվեց ինձ: Ես նրան ցույց տվեցի, որ արդեն բերել եմ հոգիները: Նա արագ վազեց և բերեց մի մեծ գինդեր25: Դրա մեջ և կպահեն քանդեների հոգիները: Երբ հոգիները իմ միջից քաշվեն գինդերի մեջ, նրանք այնտեղ մնալու են անվերջ, երբ օրինակ՝ մի քանդեի հոգիով սնվի մելի, դրա տեղը կհայտնվի նոր հոգի, որը պատճենված կլինի նախորդից և այդպես մենք կունենանք անվերջ հոգիների պաշարներ:

Անցած անգամ, երբ կունդեների պատճարով հոգիների պաշարները վերջացան, դա եղավ այն պատճառով, որ նրանք անցած գինդերը ջարդեցին և բոլոր հոգիները հետ գնացին Երկիր:

Գելինկոսը, որպես մրցանակ՝ թողեց ինձ պատճենված հոգիներից բոլորին քաշեմ և վերջապես սնվեմ: Ես այդպես էլ արեցի և վերջապես ուժ հավաքեցի: Ես հիմա չեմ ուզում քնեմ և ինձ առողջ եմ զգում:

Հիմա բոլոր մելիները հանգիստ և անհոգ կապրեն:



































ထ ‣ ₻ϱϸϐ ₼ε

Ես Ռուին եմ և հիմա կբացատրեմ, թե ինչ է կատարվում: Մելիսան ասաց, որ ես ամեն ինչ, ինչ կատարվում է այստեղ գրեմ:

Այս մի քանի բլամպը ոչինչ չեր կատարվում և ամեն ինչ գնում էր, ինչպես միշտ: Բայց հանկարծ Գելինկոսի հալսից պայթյունի ձայն լսվեց: Բոլորը վազեցին, որ տեսնեն թե ինչ կատարվեց, բայց ո՛չ հալսը երևաց, ո՛չ Գելինկոսը: Հալսի տեղը միայն շատ մեծ և մգացած փոս էր: Այդ փոսի մեջ ֆայնի էր վառվում: Բոլորը քարացել էին և չգիտեին, թե ինչ է կատարվում և այդ պահին նորից լսվեց այդպիսի պայթյուն: Գելինկոսի հալսի կողքի բոլոր հալսերի տեղը նորից փոս էր և լիքը ֆայնի, որը ավելի և ավելի էր մեծանում: Պայթյունի պահերին բամների տակ շատ ուժեղ դղրդոց էր: Այդպես մի քանի անգամ էլ պայթյուն լսվեց և այդ պահին բոլորը հասկացան, որ դա կունդեներն են: Իհարկե, էլ ովքեր կարող էին այդպիսի սարսափելի բան անել, բացի կունդեներից: Մելիները արագ վազեցին տարբեր կողմերով, որովհետև մի մեծ պայթուցիկ շուտով կընկներ մեզ վրա: Բոլոր մելիները ճչում և աղաղակում էին:

Մելիսան այդ պահին հասկացավ, թե ինչ է պետք անել և արագ բոլորին կանչեց և հավաքեց շենաջի մեջ, որով նա հետ էր գալիս Մելինբար: Երկնքում ৳ɬβὑ⊰-ից ավել շենաջներ էին, որոնց միջի կունդեները պայթուցիկներ էին գցում Մելինբարի վրա: Մելիսան ինչքան շատ կարողացավ, մելիներ հավաքեց շենաջի մեջ և այստեղ իրոք շատ են մելիները, բայց ես չգիտեմ, թե ինչպես ենք մենք սնվելու:

Հենց նոր հարցրեցի Մելիսային և նա ասաց, որ այստեղ պահված ունի հոգիների պաշարներ: Ես բոլորին ասացի և նրանց ջինքերը փայլեցին ուրախությունից: Ես չգիտեմ, թե ուր է մեզ տանում Մելիսան, բայց երևի լավ տեղ: Հեռվից տեսա, որ Մելինբարը համարյա թե ոչնչացրին:

Արդեն երևի երկու բլամպ է անցել և մենք, ինչպես Մելիսան ասաց, շատ մոտիկ ենք որոշված վայրին: Ես դիմացս միայն տեսնում եմ ժանկվո26 և փազենթ գույների մոլորակ: Այն կլոր չէր, այլ մի կողմից մի քիչ ձգված: Այն ինչ դուր եկավ և այն շատ սիրուն է:

Ես հարցրեցի Մելիսային, թե այդ է մեր մոլորակը լինելու և նա ասաց, որ կարող է, որովհետև մենք չգիտենք, այդտեղ կկարողանանք ապրել, թե ոչ:

Հենց նոր մենք կանգնեցինք այդ մոլորակի վրա և հերթով դուրս ենք գալիս շենաջից: Մելիսան առաջինը դուրս եկավ և ասաց, որ կարելի է իջնել: Այս մոլորակը նման է Մելինբարին:

Բարև Սեյա, գրում է արդեն Մելիսան: Մենք նստեցինք այս մոլորակի վրա և այն իմ կարծիքով պիտանի է մեր ապրելու համար: Այստեղ ես ոչ մի էակ չեմ տեսնում և իմ կարծիքով այս մոլորակը ազատ է: Այն բավականին մեծ է և հարմար՝ այստեղ ամեն ինչ Մելինբարի նման է, բացի գույնից:

Հիմա մենք պետք է մտածենք, թե ինչի մեջ ենք ապրելու: Այստեղ հալսեր չկան, բայց կան այն մեծ, կլորաձև և կոշտ բաները և դրանցից այստեղ շատ կա:

Մենք որոշեցինք դրանց ձևափոխել և դարձնել հալս: Ուղղակի պետք է մեջից փոս անել և ծակ, որով և կմտնեն ներս: Բայց դա մի քիչ երկար կտևի, որովհետև այս նյութը պինդ է, բայց և մենք էլ ենք շատ և բոլորով եթե աշխատենք, շուտ կպրծնենք: Այս բլամպում մենք կքնենք շենաջի մեջ: Մենք սկսեցինք հալսերի պատրաստելը: Օգտագործում էինք ամեն ինչ, ինչ գտնում էինք շենաջում կամ մոլորակի վրա: Պարզվեց այդ նյութը այդքան էլ պինդ չէ և եթե ուժ ես գործադրում, այն փափկանում է: Դա շատ հեշտացրեց գործը:

Մեզ մոտ սկզբից ստացվեց մի հալս և այն մեզ շատ դուր եկավ: Այդտեղ տեղավորվեց մի հեյն27: Նրանք շատ երջանիկ էին: Մենք շարունակեցինք ձևափոխումը, մինչ մթնելը: Արդեն ստացվեց ∯⋌ հալս: Դա լավ է, այդտեղ տեղավորվեցին ևս մի քանի հեյն և ավելի ազատ էինք պառկած շենաջում:

ထ ‣ ⫌ϱϸϐ ⋿ε

Մենք արթնացանք և շարունակեցինք աշխատանքը: Մեզ մոտիկ բոլոր այդ կլորաձև բաները դարձրեցինք հալս և բոլորին հերիքեց: Բոլորը տեղավորվեցին և շատ ուրախ էին և հիմա մեզ ոչինչ չի սպառնում:

Հույսով եմ այս անգամ մենք կապրենք անհոգ և երջանիկ կյանք այստեղ՝ ապահով Մելինբարում:

Թվերը և որոշ բառերը թարգմանված չեն: Թարգմանված է մելերենից 6148թ-ին